Maar hoe kun je er als recreant of gedreven fietser voor zorgen dat je je fietsmakkers in de laatste oplopende hectometers laat afzien? Isokinetische training, goeie genen en maximale kracht vormen samen de rode draad in dit verhaal. Lees vooral verder om de Valverde in jezelf aan te scherpen.

Text: Steven Kins

Wim Van Hoolst (Energy Lab), trainer bij Lotto Soudal, vertelt wat je nodig hebt en hoe je moet trainen om je sprintsnelheid op hellende wegen te vergroten.

ZOVEEL MOGELIJK WATT/KG

Om een goeie spurt bergop te kunnen rijden, moet je een zo hoog mogelijk watt per kilogram kunnen wegtrappen. Een perfecte lichaamsbouw is er niet, maar de lichtere renners zijn hier wel in het voordeel. Als we dat vertalen naar een profrenner, kom je uit bij de jongens die tussen 64 en 69 kg wegen. Dat zijn meestal de renners die we vooraan zien bij een aankomst bergop of in de Waalse klassiekers. Denk maar aan Thibaut Pinot, Rui Costa, Michal Kwiatkowski en Michael Albasini. Stuk voor stuk jongens die een stevig eindschot hebben bergop na een zware koers en binnen die gewichtscategorie vallen. Zij kunnen de iets zwaardere mannen als Philippe Gilbert het vuur aan de schenen leggen in de Amstel Gold Race, maar ook een lange tijd aanklampen bij klimmers wanneer de weg begint te stijgen. Je lichaamsgewicht is dus zeker een factor die een rol speelt om je watt/kg zo hoog mogelijk te krijgen. Elke extra kilogram bovenop je ideale gewicht zal zorgen voor een lagere waarde. Let wel op als je wil vermageren om een hoger watt/kg te kunnen behalen zodat je niet te veel aan kracht inboet. Het komt erop neer dat je goed heuvels en bergen moet kunnen oprijden om daarna nog een laatste keer uit te pakken met je kracht bergop. Als je te radicaal afvalt, bestaat de kans dat je maximale kracht afneemt en bijgevolg ook je spurtcapaciteiten verminderen.

GENETISCH GEZEGEND OF BENADEELD

Naast de juiste lichaamsbouw kan ook je genetische bagage in je voor- of nadeel spelen. Dan hebben we het over de verhouding tussen de verschillende soorten spiervezels. Je hebt twee soorten: Type 1 (uithoudingsvezels) en Type 2 (snelle vezels). Die laatste zijn belangrijk tijdens het spurten, want zij zorgen voor een snelle, stevige krachtinspanning die je enkele seconden kunt volhouden. Het ideale scenario voor een renner met een punch bergop is een goeie combinatie tussen genoeg uithoudingsvezels om de koers door te komen en een relatief groot gedeelte snelle vezels om op het einde uit te pakken. Normaal ligt de verdeling op 50/50, maar bij een uithoudingssport als wielrennen heb je uiteraard een pak meer trage vezels nodig. Renners met een verhouding 30/70 (% snelle vezels t.o.v. trage vezels) zijn vaak diegenen met een explosieve spurt aan het eind. Op het verhoudingspercentage kun je niet trainen, want daarmee word je geboren. Maar een goeie genetische aanleg is niet de enige sleutel tot succes. De spierkwaliteit is ook een belangrijke factor, net zoals de juiste training om je talent optimaal te ontwikkelen.

KRACHT(UITHOUDINGS)TRAINING

Bergop spurten is eigenlijk zoveel mogelijk kracht ontwikkelen met een relatief lage cadans. Ondanks die beperkte cadans moet je toch je maximale vermogen kunnen behalen. Bij een spurt op het vlakke is de combinatie tussen kracht en souplesse heel belangrijk. Bergop sprinten draait meer om zoveel mogelijk kracht te kunnen ontwikkelen op je pedalen. Gelukkig kun je hierop wél trainen zodat je – ook zonder de juiste genen – je eindschot bergop kunt aanscherpen. Krachttrainingen op de rollen inlassen is een eerste methode. Die trainingen houden in dat je gedurende een bepaalde tijdsduur de weerstand van je rollen gaat verhogen, en dat je fietst met 40 tot 60 omwentelingen per minuut. Deze trainingen voer je bij voorkeur twee- tot driemaal per week uit. Let er wel op dat je nooit twee opeenvolgende dagen zo’n krachtuithoudingstraining inplant.

ISOKINETISCHE TRAINING EN MAXIMALE KRACHT

Naast deze trainingsvormen kun je ook een isokinetische krachttraining afwerken. Dat houdt in dat je met een vast verzet vijf tot acht seconden een maximaal vermogen ontwikkelt. Dat kun je doen met vijftig omwentelingen per minuut, maar evengoed met negentig. Het belangrijkste aspect hierbij is dat je de reeks afwerkt aan dezelfde constante trapfrequentie met een zo hoog mogelijk vermogen. Indien je niet beschikt over dit rollensysteem, dan kun je ook op de weg de maximale kracht trainen. Je vertrekt aan een snelheid van 20 km/h met een verzet van 53×12 en probeert enkele seconden je maximale kracht te leveren. De eerste vijf à zes lendenrukken gebeuren met een heel lage cadans en vergen een stevige druk op de pedalen. Deze sprints kun je perfect integreren in je gewone training en enkele keren herhalen. Na een paar reeksen zal je wel merken dat er vermoeidheid optreedt omdat je steeds maximaal gaat. Per training kun je tweemaal een reeks afwerken met telkens vijf maximale sprints. De rusttijd tussen die herhalingen is gewoon de tijd die nodig is om van de behaalde snelheid uit te bollen tot je weer op 20 km/u uitkomt. De tijd tussen de reeksen bedraagt minstens tien minuten.

Beter bergop kunnen spurten vraagt duidelijk om gerichte trainingsvormen. Maar die zullen je ook helpen op andere momenten in het zadel. Je wordt er een stuk reactiever door. Zo zul je snediger kunnen reageren op demarrages van anderen, maar ook je spurt op een vlakke weg zal merkbaar verbeteren. Al moet je hier naast je absolute kracht ook rekening houden met een goeie souplesse. Een spurt bergop draait meestal rond 90 à 100 omwentelingen per minuut, waar dat bij een vlakke spurt een stuk hoger ligt, namelijk rond 130. Het effect van dergelijke krachttrainingen zul je al snel voelen. Hoeveel je verbetert en wanneer je dat merkt, verschilt per individu, maar na drie specifieke trainingen kun je reeds vooruitgang merken.

VERGEET JE ROMP NIET

Veel renners zweren ook bij stabiliteitsoefeningen om hun krachtoverbrenging naar de pedalen te optimaliseren. Bij bergop sprinten primeert de absolute kracht. Een stevige romp is dan zeker nuttig. Je rug fungeert als het ware als een scharnier dat je vastzet om alle kracht naar de pedalen te laten vloeien. Core stability versterkt je rug en zal op zijn manier bijdragen tot een beter eindschot op hellende wegen.

Dit artikel verscheen in cycling.be magazine. Abonneer je HIER en krijg een GRATIS fietscadeau!

In samenwerking met Energy Lab

Klik hier voor meer trainingsadvies