Aan een juiste hartslag rijden die past bij jouw training is niet voor iedereen even evident. Zo kregen we via de mailbox van cycling.be magazine deze vraag binnen over het bepalen van de juiste hartslagzones via een FTP-test. Van het antwoord kunnen we allemaal leren.
VRAAG: Sinds kort rijd ik met een vermogensmeter op mijn fiets. Recent heb ik een FTP-test gedaan en daarin haalde ik een gemiddeld vermogen van 300 Watt. Volgens de 95 procent-regel komt dit neer op een FTP van 285 Watt. Online zijn er heel wat calculators te vinden om op basis van dit testresultaat mijn verschillende trainingszones te bepalen. Enkele jaren geleden heb ik een test gedaan bij Energy Lab en de trainingszones die toen werden vastgelegd, verschillen heel erg met de net bepaalde zones. Hoe komt dit?
Energy Lab-coach Wim Van Hoolst antwoordt:
Er bestaan verschillende methodes om de trainingszones te bepalen. Meestal gebeurt dat op basis van de hartslag, maar die methode heeft haar beperkingen omdat de hartslag belangrijke afwijkingen kan vertonen door bijvoorbeeld stress, vermoeidheid, voeding, de inname van cafeïne of ziekte. Het meten van een prestatie op basis van het vermogen is veel objectiever en bovendien laat die methode toe om op een meer gedetailleerde manier trainingszones te bepalen. Het is dan ook geen toeval dat we in de wielersport steeds vaker de vermogensmeter zien opduiken.
WAT IS DE FTP-TEST?
Om de trainingszones te bepalen, doe je eerst een zogenaamde FTP-test. FTP staat voor Functional Treshold Power en dat is het maximale wattage dat je gedurende een inspanning van een uur kunt blijven volhouden. Om de eigen evolutie op te volgen, is het interessant om regelmatig een dergelijke test uit te voeren. Doe dat bij voorkeur in dezelfde omstandigheden. De fietsrollen zijn daarvoor ideaal, maar een veldtest is natuurlijk leuker. Natuurlijk moet je beschikken over een eigen powermeter.
Hoe doe je nu zo’n test? Je begint met een uurtje op te warmen. Tijdens het losrijden, mag je ook enkele intensievere prikkels geven, zoals twee blokjes kracht van twee minuten en twee blokjes van één minuut tegen het tempo waarmee je de FTP-test wil doen. Daarna rij je gedurende 20 minuten zo hard mogelijk. Vaak wordt de FTP-test uitgevoerd op een helling. In eigen land zijn er jammer genoeg geen hellingen van 20 minuten. Bij Energy Lab organiseren ze wel regelmatig tests op de Col du Rosier, een beklimming in de buurt van Spa die ongeveer tien minuten duurt.
Op het gemiddelde vermogen dat je tijdens de test hebt behaald, moet je nog een correctie toepassen. Voor een test van 20 minuten bedraagt de FTP 95 procent van het gemiddelde vermogen dat je tijdens de test hebt gerealiseerd. Een gemiddeld vermogen van 300 Watt op de test, resulteert dan inderdaad in een FTP van 285Watt.
VEEL MEER TRAININGSZONES
Nu heeft elke sportcoach zijn eigen formules om dit testresultaat te vertalen naar de verschillende trainingszones. Bij Energy Lab worden acht verschillende zones gehanteerd. Achtereenvolgens zijn dat: recuperatie, Long Slow Distance (LSD), extensieve duur, tempoduur, bloktraining, extensieve interval, VO2 Max en anaerobe capaciteitszone.
Dat er verschillen zijn bij de bepaling van de trainingszones heeft daar in de eerste plaats mee te maken. Elke kok koestert nu eenmaal zijn geheim recept. Je mag ook nooit trainingszones uit het verleden zomaar blijven gebruiken, want in de tussentijd kan de atleet een belangrijke evolutie hebben doorgemaakt. Dat is overigens de belangrijkste verklaring voor de grote verschillen die je in je vraag aanhaalt. Tijdens je eerste test bij Energy Lab haalde je een FTP van 245 Watt, bij je laatste realiseerde je 285 Watt en dat is een niet onaardig verschil van 40 Watt. Tussen de twee testen in heb je een significante vooruitgang gemaakt, vandaar dat je trainingszones zijn opgeschoven.
Dit artikel verscheen origineel in het julinummer van cycling.be magazine. Abonneer je hier!