Wanneer de laatste renner z’n rondjes op de piste in Roubaix heeft gereden, zit het kasseiseizoen er officieel op en wordt er al reikhalzend uitgekeken naar het klimwerk in de Ardennen. Van kasseien naar asfalt en van korte hellingen naar het langere klimwerk. Hoe maak je die overgang?
De Vlaamse en de Waalse Ardennen. Niet enkel de taal verschilt er, ook fietsen in beide regio’s is anders en vraagt dus een verschillende aanpak. In één langgerekte sprint een helling overwinnen is over de taalgrens geen optie: de Valkenrots is de Valkenberg niet. Hier wint souplesse het van de kracht.
Dat je jezelf goed moet voorbereiden op een toertocht, blijft voor beide regio’s gelden. Voor zowel de Vlaamse als de Waalse Ardennen is de nodige fysieke capaciteit vereist. De Vlaamse hellingen zijn dan wel korter, ze hakken er eveneens diep in. De klimmetjes zijn steil en de overgang vaak brutaal. Dat vergt voorbereiding. Eerst en vooral qua volumetraining, om de volledige afstand in de benen te hebben, maar daarnaast is ook krachttraining belangrijk: de hoge stijgingspercentages en het vele kasseiwerk vragen de nodige power om iedere lastige strook tot een goed einde te brengen.
Ook in de Ardennen heb je kracht in de benen nodig, maar dat alleen volstaat niet. Het klimwerk is er anders: in tegenstelling tot bij z’n Vlaamse tegenhangers, heb je de top er niet meteen in zicht – die ligt enkele bochten verderop verscholen tussen de bomen. De duur van je inspanning is er dus langer, maar minder brutaal. De hogere piekwaarde van enkele tellen maakt er plaats voor het klimritme van enkele minuten. En dat vraagt training en voorbereiding.
1. HOGERE TRAPFREQUENTIE
Kenmerkend voor een klimmer is de soepele trapfrequentie die hij aanhoudt. Train op voorhand op het ronddraaien van een kleinere versnelling. Je zet er cardiovasculair de rest van je lichaam meer mee aan het werk, maar het zorgt eveneens ook voor minder belasting van de benen dan wanneer je net dat tandje te groot gaat trappen. Je ideale trapfrequentie is afhankelijk van je spiervezelsamenstelling, maar gemiddeld gezien is 75 à 80 omwentelingen voor de meesten aangeraden.
Lees het volledige artikel in het aprilnummer van cycling.be magazine, nu in de winkel! Of lees het HIER online via Blendle.