Vandaag trekt de Tour de France langs de Normandische kustlijn. Overal naast het water kun je reusachtige krijtrotsen zien opduiken. En morgen rijdt het peloton door het groene binnenland van de Calvados. Cycling.be ging op verkenning en neemt je overal mee naartoe.
Vous avez le vent dans le dos! De man op de dijk van Dieppe wordt gelukkig in mijn plaats wanneer ik hem vertel dat ik me klaarmaak voor een rit langs de kustweg naar Étretat. Ruim negentig kilometer over het parcours dat ook de Tourkaravaan zal afleggen over goed een maand. De wind waait vanuit het noordoosten en dat is net de tegenovergestelde richting als waarin ik zal fietsen. Wind in de rug dus. Maar ach, denk ik, wat heeft een wielertoerist uit dat vlakke polderland bij de Noordzee nog over de wind te leren? Geloof me: veel!
Dat wind je bijvoorbeeld een heuvel op kan blazen. Zoals de Côte de Dieppe die me meteen naar de hoger gelegen D75 leidt. Hij is de eerste van drie côtes onderweg. Met een gemiddelde van 4 % over 1,8 kilometer is dit een richel waar een prof niet voor terugschakelt, maar een die hem wel de bolletjestrui kan opleveren. Tot dan heeft de Tour enkel wat Ardense bolletjeshellingen te bieden gehad en dus kunnen de punchers hier nog wat bikkelen voor de punten vóórdat de echte klimmers zich in de debatten zullen mengen.
Terugschakelen hoef ik tot mijn eigen verbazing ook niet. Niet omwille van mijn puncherkwaliteiten, maar wel dankzij die strakke wind die perfect in de rug zit. In het logboek van de Tour staat deze rit trouwens als vlakke etappe geboekstaafd. Logisch, maar toch zal ik straks meer dan duizend hoogtemeters tellen langs die golvende kustweg …