Cube is zeker niet de eerste in de dans om de beste aeroraracer, maar de Litening C:68X is duidelijk een product dat tot in de puntjes is ontwikkeld. Wij mochten er net voor de Tourstart mee op pad op het parcours van de eerste etappe, in het aangename gezelschap van Wanty-Groupe Gobert.
Met de ervaring van de Aerium-tijdritfiets onder de arm gingen de ingenieurs bij Cube aan de slag voor de nieuwe aero racefiets. Meer dan 1000 computersimulaties gingen eraan vooraf en dan trok Cube, eerst met 3D-geprinte modellen en daarna met echte (en complete) fietsen, naar de windtunnel, waar het zo’n 100 uur vertoefde om alle resultaten uit de computersimulaties ook effectief te verifiëren. Het frame blijft daarbij binnen de UCI-regels, maar zoekt werkelijk het uiterste op. Dat levert een verbetering op van 30 % op het vlak van aerodynamische weerstand ten opzichte van de vorige Litening. Door de buisvormen krijg je bij wat zijwind zelfs een soort aandrijvend ‘zeileffect’ volgens Cube. Klinkt mooi, dus waren we benieuwd naar onze testrit.
Zoals we zien bij veel nieuwe aeroracers zitten de kabels volledig binnen in de speciale cockpit uit één stuk en het frame, in combinatie met speciale spacers die achteraan ruimte hebben om de kabels door te laten lopen. Dat zorgt er wel voor dat je alleen elektronische schakelgroepen kan gebruiken. Schijfremmen zijn eveneens de enige optie. De voorste bidonhouder kan je op een hoge of lage positie monteren (voor eenvoudig bereik of betere aerodynamica) en er is een speciaal computersteuntje dat je verder of dichter van het stuur kan plaatsen, zodat je kleine en grote fietscomputers erop kan klikken. Banden tot 28 mm breed (en in veel gevallen ook 30 mm) zijn geen probleem. Het comfort wordt al gecreëerd door gecoördineerd gebruik van carbon, specifieke buisvormen en door de speciaal ontworpen zadelpen, maar met brede banden rol je natuurlijk nog soepeler over putten en bulten.
Cube houdt het frame van de Litening C:68X onder de kilo, namelijk 980 gram (inclusief zadelpenklem, derailleurklem en verf), waardoor het totaalgewicht van alle vier de modellen onder de 8 kilo blijft. Zo wordt de snelheidswinst van op het vlakke niet afgestraft tijdens het klimmen. Het getal in de naam van dit model slaat op de verhouding van het carbon (68 %) ten opzichte van de hars die nodig is om alles samen te houden. Minder hars betekent minder gewicht en volgens Cube ook een betere sterkte. Door de vezels in de richting te leggen waarin de krachten zich manifesteren, kan het comfort en de stijfheid maximaal worden bepaald. Er worden zes verschillende types carbonvezels gebruikt, waarbij nanodeeltjes de sterkte van het carboncomposiet moeten verhogen.
Er zijn meteen vier modellen beschikbaar: de Cube Litening C:68x Pro (Ultegra Di2, Newmen carbon wielen, 3.999 euro), Race (Sram Force eTap AXS, Newmen carbon, 4.499 euro), SL (Dura-Ace Di2, DT Swiss 1400 DiCut 62 carbon, 6.499 euro) en SLT (Sram Red eTap AXS, DT Swiss ARC 1100 DiCut 62 carbon, 7.499 euro).
Wij mochten meerijden tijdens de verkenning van Wanty-Groupe Gobert op het parcours van de openingsrit van de Ronde van Frankrijk. Net voor de Muur van Geraardsbergen werden we losgelaten met de duurste SLT-versie, maar dan met Newmen-wielen in plaats van de duurdere DT Swiss-wielen. Je kan niet ontkennen dat dit een pure racefiets is. De jongste generatie aeroracers verdeelt zich in twee kampen: de nerveuze, agressieve modellen die mikken op pure sprintsnelheid zoals de Specialized Venge, en aan de andere kant de stabielere, op ontsnappingen gerichte modellen, zoals de BMC Timemachine Road. Deze Litening positioneert zich duidelijk in de eerste categorie! Hij stuurt zeer direct, net zoals de profs het graag hebben, en schiet razendsnel uit de startblokken – perfect voor de rappe mannen, dus. We konden het niet nalaten om bij ieder opwippertje in het parcours een sprintje te lanceren – het soort speelsheid in een fiets die we altijd kunnen appreciëren.
Op de Muur van Geraardsbergen, de Bosberg en de brokkelige macadam merkten we dan weer dat het comfort niet erbarmelijk is, zoals bij oudere racefietsen vaak voorkomt. Je hebt nog altijd een direct gevoel met de weg, maar niet op een manier waardoor elke ribbel in het asfalt gepaard gaat met een rechtstreekse pijnscheut naar je rug. De aerodynamische kwaliteiten kunnen we in een eenvoudige wegtest niet beoordelen, maar dat hij snel aanvoelt, staat buiten kijf.
Wat we nog altijd niet ten volle kunnen aanraden, is de Sram eTap AXS-groep. Dit is namelijk al onze derde fiets waarbij de ketting vooraan naar binnen afviel. Men blijft ons verzekeren dat dit komt omdat nog niet elke fietsmecanicien de fijnere afstelling van deze – overigens fraai uitgedokterde – groep onder de knie heeft, maar tot we enkele foutloze en langdurigere ervaringen achter de kiezen hebben met de eTap AXS houden we ons eindoordeel nog even achter de hand. Deze ervaring kon het positieve gevoel dat we overhouden aan de Cube echter niet onderdrukken. Wie een echt snelle fiets zoekt, heeft er met de Litening C:68X een stevige kandidaat bij.
