De Trek Domane vergaart al jaren roem als comfortracer, maar de derde versie doet daar nog een schep aerodynamica bovenop. Deze Domane is mooier, sneller en veelzijdiger dan ooit. Wij konden hem uitproberen op het Italiaanse asfalt én grind.
De eerste en tweede generatie van de Domane waren met hun IsoSpeed echte trendsetters onder de comfortracers, mee geholpen door het feit dat Fabian Cancellara er telkens meteen de Strade Bianche mee won. Voor de derde generatie van de Madone zal iemand anders de eer van Trek moeten verdedigen op het witte grind, maar hij of zij zal in elk geval sneller zijn met deze fiets. Trek noemt deze Domane zijn meest veelzijdige racefiets ooit, en de aerodynamische vormen zijn daar voor een groot deel verantwoordelijk voor. Eén minuut per uur ben je er sneller mee dan met de vorige versie, volgens metingen van de fabrikant uit Waterloo, Wisconsin.
De kabels zijn helemaal verborgen, wat er niet alleen goed uitziet, maar ook de aerodynamica helpt. Gebruik je liever een traditionele combinatie van stuur en pen dan zo’n moderne cockpit, dan zit je goed bij deze Domane, want hij houdt het relatief eenvoudig en leidt de kabels via de bovenbuis, net achter de stuurpen, in het frame.
NOG SOEPELER
Ondanks al die aerodynamica is deze Domane toch comfortabeler dan de vorige, en niet alleen doordat je de mogelijkheid hebt om banden tot 38 mm breed (inclusief voldoende speling) te monteren – standaard zit 32 mm op de fiets. Vooraan en achteraan vind je de kenmerkende IsoSpeed-demping bij de duurdere Domane SLR en de betaalbaardere SL. Net zoals bij de jongste Madone krijgt de SLR de Adjustable Top Tube IsoSpeed. Je draait een boutje achteraan los, ook het boutje aan de onderkant van de gespleten bovenbuis, en je kan de schuif naar voren of achteren verschuiven, zodat je meer of minder demping krijgt. Dat alles zou moeten zorgen voor een stijging van 27 procent op het vlak van comfort.
Die demping verschilt trouwens naargelang de maat, zodat iedereen het comfort krijgt dat bij zijn lengte en vermoedelijk gewicht past. Extra comfort aan je handen krijg je door de IsoCore– of IsoZone-sturen. Bij de duurdere modellen zit de dempingslaag verwerkt in het carbon stuur, bij de goedkopere is dat een aluminium stuur met een gellaag onder het stuurlint.
Wil je deze fiets inzetten voor het winterwerk of woonwerkverkeer, dan kan je de verborgen spatbordnokken benutten. Eveneens verborgen is de opslagplaats onder de voorste bidonhouder. Je klikt een hendeltje omhoog, verwijdert de toegangspoort en je ziet een holte in de onderbuis. Het multitooltje zit op een vaste plek en je kan in de holte een neopreen rol met binnenband, CO2-pomp en bandenlichters proppen. Wij deden dat en de rol zat mooi vast en ratelde niet in het frame. Ook mooi weggewerkt: de bevestiging voor het Bontrager-achterlicht aan de zadelpen.
Wat we al zagen bij de Crockett-crossfiets, zien we ook bij de Domane: het T47-bracket maakt verder zijn intrede. Dat is een brede bracketstandaard die de brede 30 mm assen gemakkelijk de ruimte kan geven, maar dan niet met een kraakgevoelig PressFit-bracket. Het is in feite een mix van de PF86.5 met een schroefbracket. Trek paste met de hulp van fabrikant Praxis de T47-standaard licht aan door de as minder breed te maken aan de binnenkant, maar aan de buitenkant wel een millimeter meer ruimte te geven, zodat er meer plek is om het gereedschap te laten aangrijpen op het onderdeel, waardoor vastzetten en losdraaien vlotter moet gaan en de assemblage in de fabriek ook vlotter moet gaan. Ondanks de aanpassing kan je wel de bestaande T47-brackets gebruiken die al op de markt zijn. Doordat het bracket in het frame geschroefd is, zou de duurzaamheid hoger moeten liggen dan bij een PressFit, terwijl je wel profiteert van de extra stijfheid die wordt gecreëerd door het grotere volume van het bracket.
De zadelmast die zo typisch was voor Trek is aangepast. We zien nu dat die niet meer over de verlengde zadelbuis valt, maar erin schuift, zoals een gewone zadelpen. Die pen komt in vier versies: kort, lang, met en zonder achteruitstand. Alle fietsen hebben schijven en krijgen de Endurance-geometrie van Trek. Wil je de sportievere H1.5 Fit (4,5 cm lagere stack en iets langere reach) in maat 54 tot 60, dan moet je kiezen voor een Project One-model. Dat kan je dan ook nog een speciale kleur geven, zoals zo’n fenomenaal ICON-design. De Domane SLR komt in twee uitvoeringen, de SLR 9 van 10.499 euro en de SLR 7 van 6.699 euro. De Domane SL is gemaakt van OCLV 500 carbon i.p.v. 700 en krijgt prijskaartjes van 2.299 euro (Tiagra) tot 5.799 euro (Force eTap AXS). Specifieke vrouwenmodellen zijn er niet meer, maar er zijn wel negen maten en telkens verschillende kleurstellingen, zodat iedereen zijn of haar gading vindt. De kleinere maten nemen bijvoorbeeld de stuurbreedtes van de vroegere WSD-damesmodellen over en krijgen shifters met een kortere reach, wat handig is voor kleine handen.
ITALIAANS ASFALT EN GRIND
Wij mochten in Noord-Italië rondrijden met een Trek Domane SLR Project One met Sram Red eTap AXS. Eerst monteerden we de hoge Bontrager XXX-wielen met soepele Bontrager R4 Classic 28 mm banden voor een zestigtal kilometers, daarna vervingen we die door Aeolus Pro 3V-wielen met R3-banden van 32 mm breed. Het viel meteen op dat het flitsende uitzicht nog altijd een soepele fiets verbergt. We reden naast Edward Theuns en die merkte terecht op dat deze nieuwe Domane toch wat sneller accelereert na de bochten. Wel voel je de massa die je meesleept. De frameset is door de verbeterde aerodynamica namelijk 200 gram zwaarder geworden dan voorheen en het was al geen pluimgewicht. Bij een passage over klinkertjes merk je niet eens de overgang van glad naar ruwer wegdek – zo goed werkt de IsoSpeed. We speelden dan maar wat met de instelbare IsoSpeed aan de bovenbuis en meteen viel het verschil op: je krijgt nog meer doorbuiging achteraan. De zachtste instelling lijkt ons enkel geschikt voor Roubaix-kasseien of voor mensen met een pijnlijke rug.
Daarna gingen we zowaar de gravelcapaciteiten van de Domane verkennen. Met de dikkere banden rolde de fiets vlot over het grind en het comfort kwam nog meer tot uiting. Door de enorme bandruimte krijg je met deze Domane inderdaad een enorm veelzijdige fiets, die je zelfs kan inzetten om bij ons op bospaden te rijden.
Ons volledige testverslag lees je binnenkort in het septembernummer van cycling.be magazine.