Een telefoon van Specialized: of we de nieuwe Tarmac wilden testen? En meteen zowel de gewone als de schijfremversie. Het leverde interessant vergelijkingsmateriaal op. Hier het verslag van onze testrit.

“Tot nu toe hebben fabrikanten – ook wij – zich blind gestaard op ‘lichter’ en ‘stijver'”, begon Koos de Boer van Specialized. “Toen twee collega’s – Chris d’Aluisio en Sam Pickman – samen gingen fietsen met hun Tarmac SL4 vond de lange Sam Pickman de SL4 de beste fiets ooit, terwijl de kleine Chris diezelfde fiets in maat 52 op bepaalde plekken te stijf vond (maar niet overal, want het bracket van de nieuwe fiets is nog wat stijver). Bovendien vond Chris dat Sam niet perfect door de bochten ging. Het grote frame miste dus wat stijfheid in de bochten. Zo is het idee voor ‘Rider-first engineered’ ontstaan.”

WAT IS RIDER-FIRST ENGINEERED?

Er is meer rekening gehouden met de lengte van de fietser dan het gewicht. Kleinere fietsen zijn iets minder stijf en lichter geworden, bij de grotere maten is dat omgekeerd. Daardoor zijn er veel veranderingen voor de grootste en de kleinste maten, maar ook een standaardmaat 56 is beter geworden. Elke maat fiets is in feite een eigen platform, waardoor je dus zeven echt verschillende Tarmacs krijgt. Net daarom heeft het ook drie jaar geduurd voor er een nieuwe Tarmac kwam. Er worden verschillende balhoofdmaten gebruikt naargelang de maat, en het valt duidelijk op dat de verschillende maten ook smallere of dikkere onder- en bovenbuizen hebben. McLaren speelde een grote rol in het onderzoek naar de optimalisering. In juli komt er trouwens een McLaren-versie van de Tarmac.

‘Rider-first engineered’ betekent dat de ontwerpers zijn uitgegaan van de beleving van de verschillende soorten rijders. Terwijl Contador in een bocht merkte dat de SL4 teveel stuiterde, vond Boonen dat zijn SL4 nog wat stijver mocht. Daarom kregen ze aangepaste modellen met een speciale carbon lay-up. Intussen rijden ze allebei met de standaard nieuwe Tarmac. Het enorme bracket zorgt voor een 17% betere krachtoverbrenging bij kleine renners, terwijl dat bij grotere renners 16% is. Die laatsten profiteren ook van een 28% beter stuurgedrag.

DE VERSCHILLENDE UITVOERINGEN

De interne zadelpenklem – waarvan De Boer benadrukt dat hij betrouwbaar is – zorgt voor meer comfort doordat de zadelpen verder uit het frame steekt. Ook de kabelvoering is verbeterd. En hoewel het moedig is om bij een nieuwe fiets niet te focussen op het gewicht, geven we toch nog eens de cijfers: in maat 56 weegt het frame 955 gram, de vork 360 gram, lagers 53 gram en headset 63 gram. Naast de gewone velgremversie is er ook een Tarmac Disc, die de hydraulische kabels ook zoveel mogelijk intern heeft. In die versie kun je banden van 28 mm breed monteren en genieten van het agressieve remgedrag op een agressieve racefiets.

Veel dealers hebben al de nieuwe Tarmac S-Works binnen. Voor het nieuwe modeljaar 2015 komen daar ook nog de Pro (zowel Disc als standaard) en Expert (die krijgt er naast de zes gewone maten een maat 64 bij) bij. De Comp en Elite blijven in 2015 nog SL4.

TESTINDRUKKEN

We gingen van start op de Tarmac Disc. Meteen viel op hoeveel vertrouwen de nieuwe Tarmac uitstraalde. Uiteraard stuurt hij strak, maar hij blijft dat ook doen in snelle bochten of in een afdaling. Accelereren gaat zonder enige vertraging – je voelt je echt snel op deze fiets. De Tarmac houdt zich zoals de allerbeste racefietsen die we al hebben getest, maar hij doet dat zonder te hard of té stijf aan te voelen. Wil je snel gaan, dan zorgt deze S-Works Disc ervoor dat er geen spatje kracht verloren gaat, maar wil je gewoon wat losrijden al genietend van het landschap, dan laat hij jou dat ook in alle rust en zonder gekheden doen. Met het comfort zit het ook goed, merkten we op een kasseistrookje en op slechter wegdek. De Disc is eveneens als framemodule beschikbaar en dan krijg je niet enkel frame, voorvork en zadelpen, maar ook nog de specifieke wielset: de Roval Rapide CLX 40 SCS Disc die de cassette beter positioneert voor trefzekerder schakelen. Hier trouwens geen steekassen maar gewone snelspanners. En zoals ons beloofd was: we hebben geen gebrek aan stijfheid gemerkt – Specialized heeft duidelijk zijn huiswerk gemaakt voor deze wielen.

In het midden van de rit stapten we over op de gewone Tarmac. Dat leverde geen enorme verschillen op. We behielden dezelfde algemene indruk, maar merkten wel dat de fiets nog iets sneller, lichter (de Disc is ongeveer een half kilootje zwaarder) en sneller reagerend was – vooral op klimmetjes. Ook deze uitvoering geeft je vertrouwen in zijn stuur- en rijgedrag. Uiteraard mis je wel de bijtkracht van de schijfremmen, maar Dura-Ace-velgremmen zijn nu ook niet bepaald sponzig te noemen.

CONCLUSIE

Wil je een snelle racefiets die ook nog het beste remgedrag in alle omstandigheden biedt, ga dan voor de Tarmac Disc. Hou je het liever bij je vertrouwde velgremmen of wil je een UCI-legale fiets, dan kun je niet veel beters vinden dan de gewone Tarmac. We lazen op internetfora al veel kritiek op de zogezegd beperkte innovaties voor dit nieuwe model, maar één testrit later kunnen we al melden dat de nieuwe Tarmac een stuk meer vertrouwen geeft in de bochten dan de SL4, die op sommige vlakken misschien iets té stijf was. Specialized zorgde ervoor dat het echte koerskarakter van dit model behouden bleef, maar dan wel op alle vlakken verbeterd. Als we een testfiets binnenkrijgen voor langduriger gebruik, houden we je op de hoogte van onze ervaringen.