De seizoenen van de dikke banden zijn weer aangebroken. Maar welke mountainbikeband past het best bij welk terrein? Cyclo Sprint helpt je op weg bij je keuze!

De enige contactpunten van een fiets met de ondergrond zijn de banden, en logischerwijze beknibbel je daar dus niet op. Zeker niet bij mountainbiken, waarbij de ondergrond vaak wisselt. Bandenfabrikanten zoeken steeds opnieuw naar combinaties van eigenschappen waarmee een band zo veelzijdig mogelijk wordt. Als consument kun je inmiddels kiezen uit meer dan 20 merken die samen meer dan 500 (!) modellen op de markt brengen.

Een fietsband bestaat uit een karkas van draden waarover een laag rubber is aangebracht. Mogelijk is er ook nog een beschermende laag tegen lekrijden in verwerkt. Aan de buitenkant van de band vind je een profiel van noppen.

Een nadere beschouwing van een band leert dat een karkas bestaat uit draden die kruiselings over elkaar zijn gelegd. Hoe fijner de draden, hoe minder rubber er op de flanken wordt gelegd en hoe soepeler en lichter de band zal zijn. Maar hij zal ook duurder zijn, en gevoeliger voor lekrijden. Een typische crosscountry-band heeft een karkas van 120 tot 127 tpi (threads per inch), terwijl een zware downhill-band veel dikkere draden heeft (55 tot 60 tpi). Een downhill-band is wel veel zwaarder, maar ook navenant veel sterker.

De samenstelling van het rubber bepaalt grotendeels het gedrag van de band in het veld. Fabrikanten geven hun banden verschillende karakteristieken mee door verschillende rubbersoorten te mengen en chemische producten toe te voegen. Ze moeten altijd zoeken naar een compromis tussen grip en slijtvastheid. Een harde rubbersoort gaat langer mee en voert modder sneller af, maar biedt niet zoveel grip en comfort als een zachtere en soepele rubbercompound.

De meeste fabrikanten hebben hun eigen techniek om een MTB-band te beschermen tegen scheuren en lekken. Meestal wordt een laag moeilijk doordringbaar materiaal (kevlar of een bepaalde soort elastomeer) tussen het karkas en het loopvlak aangebracht. Sommige banden zijn ook nog verstevigd bij de hiel, zodat de kans op snakebites minimaal is.

TUBELESS OF NIET

Een eerste keuze die je moet maken, is: tubeless of niet. Je gebruikt een buitenband met een binnenband of je gebruikt alleen een buitenband, dat heet tubeless. De buitenband sluit luchtdicht aan op de velg. Tubeless kan op twee manieren: met UST (Universal Systeme Tubeless) velgen en UST banden, waarbij de hieldraad van de band precies past in het speciale velgbed van de velg. Daarnaast zijn er de ombouwkits (Stan’s No Tubes of Joe’s No Flats), bestaande uit een rubberen velglint en antilekmelk waarmee je gewone (niet-tubelessready) velgen en banden tubeless kunt maken.

Tubeless banden hebben als voordelen dat je met lagere bandendruk kunt rijden (meer comfort, minder rolweerstand), dat lekrijden dankzij de zelfdichtende antilekmelk minder vaak zal voorkomen (geen snakebites meer) en dat ze op de koop toe minder wegen.

HET PROFIEL

Het tweede belangrijke aandachtspunt is de profilering van de band. Noppen zijn er in de meest uiteenlopende vormen, groottes en patronen. Lage noppen die dicht bijeen staan, vind je op banden die bedoeld zijn voor gebruik op droog terrein. Ze hebben weinig rolweerstand. Het tegenovergestelde gaat op voor natweer- en modderbanden: daar vind je hoge noppen die ver uit elkaar staan. Modder en vuil kunnen goed weg, maar de rolweerstand is ook een stuk hoger. Een echte modderband is ook smaller. Uiteraard bestaan hier tussenin alle denkbare combinaties van noppen. Hoge noppen aan de zijkanten voor veel grip in scherpe bochten, noppen met verschillende hardheden, dwars geplaatste noppen voor optimale grip, enzovoort.

Laat je adviseren door je vakman en pols bij hem welk soort band het meest door zijn klanten gevraagd wordt. Grote kans dat ook jij dan goed vooruit kunt op de verschillende ondergronden bij jou in de buurt.

In de Cyclo Sprint van oktober vind je een overzicht met crosscountry (XC) en allmountain (AM) banden, zodat je een indruk hebt hoe de verschillende banden eruit zien.