Midden maart zullen teams van twee bikers opnieuw strijden om de overwinning in de Cape Epic. Wie geen zin heeft in koersen, maar Zuid-Afrika toch op een unieke manier wil ontdekken, krijgt dankzij Cape Bike Tours een unieke kans om het originele wedstrijdparcours te verkennen.
Het parcours van de Cape Epic wijzigt tegenwoordig elk jaar en is intussen uitgegroeid tot een stevige fysieke en technische uitdaging voor de geoefende biker. In de beginjaren van de Cape Epic liep de route evenwel meermaals over hetzelfde traject. De originele Cape Epic startte gedurende de eerste vier edities vanuit het charmante kuststadje Knysna en bracht de deelnemers helemaal tot in het hart van de Kaapse Wijnlanden: Stellenbosch.
SPORTEN, ONTDEKKEN, GENIETEN EN ONTSPANNEN
Het Belgisch-Zuid-Afrikaanse bedrijf Cape Bike Tours, een nieuwe speler op de markt van avontuurlijke fietsreizen, grijpt nu terug naar deze oorspronkelijke Cross Cape Cycle-route en wil deelnemers van over de hele wereld laten kennismaken met de talrijke prachtige tracks en gravelroads die de Zuid-Afrikaanse Western Cape rijk is. Op hun hoofdmenu staat een zevendaagse, volledig ondersteunde MTB-ervaring van Knysna naar Stellenbosch, over het parcours van de originele Cape Epic. “In tegenstelling tot de authentieke race spreken we hier expliciet niet over een ‘wedstrijd’. Het gaat ons dan ook om veel meer dan louter kilometers malen”, zegt Thomas Huyberechts van Cape Bike Tours. Sporten, ontdekken, genieten en ontspannen gaan hand in hand tijdens deze trip. De dagelijkse ritten variëren tussen de 79 en 115 kilometer.
De route gaat hoofdzakelijk over ‘easy gravel roads’ en kan gereden worden met een mountain- of gravelbike. Om het comfort en het groepsgevoel te verhogen, ligt de limiet op acht fietsers per groep. Elke etappe wordt ondersteund door een volgwagen en een gids/mecanien. De nadruk ligt niet uitsluitend op het prachtige fietsparcours doorheen adembenemende landschappen, maar eveneens op het ontdekken van de lokale gastvrijheid. Ook voor en na de inspanning van de dag is er een duidelijk verschil merkbaar met de echte Cape Epic. Waar de gladiatoren tijdens de Cape Epic vaak aangewezen zijn op het intussen iconische, maar minimalistische tentje, verblijven deelnemers bij Cape Bike Tours steeds in luxueuze drie- en viersterrenguesthouses. Aanvullend krijgen ze onderweg ruimschoots de gelegenheid om de uitgebreide Kaapse eet- en wijncultuur te ontdekken.
IN HET SPOOR VAN EX-PROF SONGEZO JIM
“Songezo Jim is onze ‘Lead Tour Guide’, die de meeste van onze tochten begeleidt. En daar zijn we best fier op”, zegt Huyberechts. De charismatische ex-prof reed van 2012 tot 2015 voor het Zuid-Afrikaanse MTN-Qhubeka en aansluitend ook één jaar voor Team Dimension Data, bij ons vooral bekend van onder meer Mark Cavendish. Songezo Jim brak een lans voor het Zuid-Afrikaanse wielrennen door in 2015 als eerste ‘zwarte’ Zuid-Afrikaan de Vuelta te rijden. Een kunstje dat hij in 2016 herhaalde met zijn deelname aan de Giro.
“Jim is voor ons niet alleen vanwege zijn fietservaring en dito parcourskennis de ideale gids voor onze gasten, zijn verhaal leest ook als een sprookje. Jims ambitie is om via sport het leven van Zuid-Afrikaanse kinderen en jongeren te veranderen op dezelfde manier als fietsen zijn leven veranderde. Hij is afkomstig van de Eastern Cape en leefde als wielrenner gedurende vele jaren in Italië, maar verhuisde recent naar Fishhoek in de buurt van Kaapstad om een cycling academy in de Masiphumelele-township te openen.”
“Ik heb gezien hoe fietsen mijn leven veranderd heeft”, vertelt Songezo Jim. “Ik kom uit een erg arme gemeenschap en weet uit eerste hand wat de dagelijkse realiteit in de townships inhoudt. Het hoofddoel van mijn academy is kinderen uit de townships een houvast en een alternatief bieden. Ik wil onze kinderen kansen geven om succesvol te zijn in het leven door te studeren en te fietsen.”
EEN REIS VOOR JE ZINTUIGEN
Zeven dagen, 665 kilometer en bijna 10.000 hoogtemeters: dat is het recept voor de zevendaagse tocht ‘off the beaten track‘, dwars door al het adembenemende dat de Garden Route, Klein Karoo, Cape Overberg en de Kaapse Wijnlanden te bieden hebben. Al zeggen we het zelf: er zijn slechtere manieren om Zuid-Afrika te ontdekken.
De geur van fynbos, het gevoel van de frisse oceaanbries, het zicht op weidse, desolate valleien die gevuld zijn met kleurrijke bloemen, het geluid van het steeds aanwezige wildlife (steenbok, klipspringer, giraffe, struisvogels …), aangevuld met de schitterende lokale keuken en cultuur laten je met elke pedaalslag dichter bij het hart van ‘De Kaap’ komen.
Het unieke aan deze tocht is dat je elke dag door een ander landschap rijdt. In de dikke bossen rond Knysna waan je je al snel in een tropisch regenwoud. 24 uur later, op de rotsachtige beklimmingen net voorbij Oudsthoorn – de voormalige struisvogelhoofdstad van de wereld – is het volop stofhappen. Tijdens de laatste etappe dwars door de Kaapse Wijnlanden, gelegen tussen Franschhoek en Stellenbosch, worden je ogen en smaakpapillen non-stop verwend en moet je je energiereserves vooral aanwenden om na een uitmuntende wijnproeverij opnieuw op de fiets te kruipen.
De parcoursen zijn zelden supertechnisch – perfect toegankelijk voor gravelbikes – maar verwacht je wel aan de nodige pittige en vooral lange hellingen. Montagu Pass en Rooiberg Pass hakken er zelfs bij de meest geoefende fietsers stevig in! Gelukkig word je boven op de verschillende bergpassen beloond met prachtige vergezichten. Zeker de uitzichten over de heuvels van de Klein Karoo zijn adembenemend. De route is doenbaar voor elke fietser met een basisconditie. Je hoeft heus geen technische kraan à la Mathieu van der Poel te zijn, want met een stevige dosis goesting kom je alvast een heel eind. Heb je een dipje onderweg? Geen nood, de kans is groot dat de locals je met plezier eeen stuk ‘roosterbrood’ en een tas ‘moerkoffie’ toesteken langs de kant van de weg! Ook de passage in de vermaarde ‘Die Ou Meul pie shop’ in Riviersonderend staat erom bekend dat vermoeide fietsers er opnieuw van de nodige energie voorzien worden!
Dit artikel verscheen origineel in het novembernummer van cycling.be magazine.