Steven Kruijswijk leek vorig jaar op weg de eerste Nederlander te worden die de Giro d’Italia op zijn naam zou schrijven, maar in het slotweekend viel die roze droom in duigen. Dit jaar is hij terug voor revanche. “Die herinnering is een leermoment geworden”, zegt hij in ons meinummer.

Text: Steven Kins

Kruijswijk – 29 inmiddels – genoot vorig jaar van elke huldiging in het roze. Hij liet telkens zien dat het voor hem een prachtervaring en bepaald geen routine was, poseerde geduldig voor de fotografen, glom van oor tot oor. De renner van LottoNL-Jumbo droomde hardop van de eindzege en stond er uitstekend voor, maar de overwinning glipte in de voorlaatste etappe uit zijn handen. Toen hij in het begin van de afdaling van de 2744 meter hoge Agnello onder druk werd gezet, maakte hij een stuurfout die hem zuur opbrak: de uiteindelijke top drie Nibali, Chaves en Valverde verdween definitief uit beeld. In het roze bolde Kruijswijk in het Franse skioord Risoul over de streep, gebroken en teleurgesteld. Het wekt geen verbazing dat dit een grote desillusie was.

Het is een pijnlijke herinnering, maar geen blijvende, want de Nederlander heeft de knop omgedraaid: Kruijswijk probeert nu net positieve gevoelens uit die tegenslag te halen. “Ik heb ook indruk op mezelf gemaakt vorig jaar: rijden voor eind- en dagwinst, de kracht die ik etaleerde, hoe sterk ik was in de beklimmingen en de tijdrit, die roze trui dragen ook en de verantwoordelijkheden die daarbij horen … Het zijn ervaringen die ik koester. Natuurlijk is het jammer dat ik de trui verloor, maar het is ook een ervaring. Ik zat voor het eerst in die positie en hoop met al die ervaringen mijn voordeel te doen. Ik ben er meer dan ooit van overtuigd dat ik mee kan doen voor de topklasseringen in de Giro d’Italia. Vorig jaar rond deze tijd hoopte ik dat, nu weet ik het ook zeker.”

MEER STEUN IN DE BERGEN

Na zijn vorige Giro werd druk gespeculeerd over een vertrek naar een ander team. Kruijswijk zat in de bergritten immers vaak geïsoleerd, terwijl Vincenzo Nibali zijn eindzege toch ook voor een groot deel te danken had aan een sterk Astanablok aan zijn zijde – denk maar aan de etappe naar Risoul waarin Kruijswijk na zijn val moederziel alleen in de achtervolging werd gedwongen.

Lees het volledige interview in het meinummer van cycling.be magazine, nu in de winkel! Of lees het HIER online via Blendle.