We zien ze tegenwoordig steeds vaker opduiken in het profpeloton. In Parijs-Nice reden er al enkelen mee rond op hun wegfiets, maar op een tijdritfiets zagen we ze nog nooit. Tot gisteren in de Tirreno-Adriatico bij de manschappen van Cannondale-Drapac.

Text: Steven Kins

Opnieuw een primeur in het hele schijfremverhaal. Na eerder Tom Boonen die er als eerste prof een wedstrijd mee won in de Ronde van San Juan, is er nu een nieuwe eer weggelegd voor het Amerikaanse Team Cannondale-Drapac. Zij waren de eerste ploeg die reed op een tijdritfiets met schijfremmen.

De Super Slice is Cannondale’s nieuwste model en heeft een duidelijk strakkere en aerodynamischere touch gekregen. De cockpit en de trapas zijn duidelijk verbreed, om zo te zorgen voor meer stijfheid en meer aerodynamica. De voor- en achtervork sluiten zeer nipt aan tegen het wiel, voor minimale plaats voor speling van de wind. De achtertrein komt halverwege de zitbuis uit, waar de zadelpen trouwens haast loodrecht is opgezet.

Voor deze ploegentijdrit maakte het team ook gebruik van een nieuw prototype wielen die geschikt zijn voor disc brakes. Het achterwiel lijkt veel weg te hebben van de Mavic Comète, voor het voorwiel is er gekozen voor de CXR Ultimate, compatibel met schijfremmen. Cannondale-Drapac maakt trouwens gebruik van mechanische schijfremmen, die net zoals de velgrem met kabels werken. De mogelijkheden om de hydraulische remfunctie te koppelen aan het tijdritstuur zijn namelijk nog te beperkt.

Veel voordeel uit hun nieuwe tijdritfiets leken de renners van Cannondale-Drapac echter niet te halen. Op een parcours met amper vier bochten komt er in een razendsnelle discipline als de ploegentijdrit niet veel remwerk kijken. In de openingsproef van de Tirreno eindigde het team op een telleurstellende 16de plaats, op 1 minuut en 18 seconden van winnaar BMC.