Trouwe lezers weten dat de column van Paul D’Hoore niet te missen is, maar in het juninummer van cycling.be magazine staat de verkeerde column afgedrukt. De juiste konden we niet achterhouden, vandaar: veel leesplezier!

Text: Steven Kins

“Ik kan mezelf niet afzetten”, heeft Marc Coucke ooit gezegd. Dat geldt ongetwijfeld ook voor Oleg Tinkov, de Russische eigenaar van de wielerploeg Tinkoff. Toch zullen we ’t gespring van die driftkikker volgend jaar moeten missen. Hij stapt uit het wielrennen. Met een gebroken been. Letterlijk en figuurlijk.

Oleg Tinkov is niet op zijn mondje gevallen. Hoewel … Als je goed naar de foto’s kijkt, zie je dat hij héél zeker al eens op zijn mondje is gevallen. Hij kan het niet ontkennen. “Ik heb in mijn leven al 500.000 kilometer afgelegd op een fiets”, liet hij onlangs weten, “En ik ben wel eens gevallen. Maar ik heb nog nooit een been gebroken. Nu heb ik voor het eerst met een elektrische fiets gereden en bij een acceleratie lag ik al na 200 meter op de grond met een gebroken voet. Be careful on these fucking electrical bikes, dudes!”

Vanwege zijn voetbreuk kon Tinkov dit jaar de Giro niet onveilig maken. Maak je geen zorgen: we krijgen hem dit jaar nog genoeg te zien. Hij zal nog met verve proberen de wielerscene te verlaten met zijn zakken vol geld.

RENDABELE FABRIEKJES

In 2006 richtte hij zelf de wielerploeg Tinkoff Restaurants op. Hij had toen net zijn Tinkoff-brouwerij voor 167 miljoen euro verkocht aan een welbekende brouwerij uit Leuven (die toen nog InBev heette). In 2007 lanceerde hij de Russische kredietkaartmaatschappij Tinkoff Credit Systems en zette de naam op de trui van zijn wielerploeg. Het leek het begin van een nieuw, langdurig avontuur, maar als hij iets met een mooie meerwaarde kan verkopen, aarzelt Tinkoff geen seconde. Ook zijn eerste bedrijf, een producent van diepvriesgebak, genoemd naar zijn dochter Darya, had hij al verpatst. En zijn wielerploeg verkocht hij eind 2008 aan de gas-oligarch Igor Makarov. De huidige ploeg Katusha is daarvan de voortzetting.

Het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Eind 2013 nam hij de wielerploeg van Bjarne Riis over. Hij zou daarvoor bijna 6 miljoen euro hebben neergeteld. Riis mocht het team nog drie jaar blijven managen, tegen een vergoeding van 1 miljoen euro per jaar. Maar al in maart 2015 gingen Tinkov en Riis ruziënd uiteen.

Bij Tinkov is de liefde voor de wielersport wel groot, maar zijn liefde voor geld is nog groter. Hij wou van zijn ploeg een rendabel fabriekje maken. Dat is niet gelukt. Hij vond geen bondgenoten om de macht van Tour-organisator ASO en wielerfederatie UCI te breken. Pogingen om andere ploegen mee te krijgen, mislukten. “Jonathan Vaughters van Cannondale is een vlotte prater op restaurant”, zegt Tinkov, “Maar hij heeft me nooit echt gesteund.”

6 MILJOEN RECUPEREREN

Tinkov wou in het wielrennen een transfersysteem invoeren zoals in het voetbal. Hij wou ook wielrenners kunnen verkopen. Het is hem niet gelukt. “F*ck all of them!”, zegt hij in zijn bekende stijl. “Het zijn zij die in het wielrennen blíjven, die in de shit zullen zitten. Zij moeten elk jaar proberen te overleven.”

Misschien maakt Tinkov op de valreep nog een stukje van zijn ambitie waar. Voor 2017 heeft hij nog twee renners onder contract: Peter Sagan en Rafal Majka. Tinkov zal ongetwijfeld proberen zijn inleg van 6 miljoen euro te recupereren door zijn ‘ploeg’ weer te verkopen. Misschien wel aan Bjarne Riis, die staat te trappelen om zijn comeback te maken.

Intussen gaat Tinkov nieuwe avonturen tegemoet. Hij baat nu ook luxechalets uit in peperdure skistations zoals Courchevel en Val Thorens, onder de naam La Datcha. De renners van Tinkoff rijden op training rond in een truitje met die naam.

AANDELENHANDEL

Het beheer van Tinkoff Bank heeft hij helemaal uit handen gegeven. Hij zit zelfs niet langer in de raad van bestuur. Wel is hij nog altijd de grootste aandeelhouder. Hij is zijn belang zelfs weer aan het uitbouwen, door aandelen te kopen op de beurs.

Eigenlijk koopt hij zijn eigen aandelen terug, want in oktober 2013 trok TCS (Tinkoff Credit Systems) naar de beurs door hoofdzakelijk bestaande aandelen te verkopen. De bestaande aandeelhouders konden op die manier 912 miljoen dollar binnenrijven. Ze verkochten hun aandelen tegen 17,50 dollar per stuk. Vandaag kost zo’n aandeel op de beurs nog 3,05 dollar.

En wat doet Oleg Tinkov? De aandelen die hij tweeënhalf jaar geleden verkocht voor 17,50 dollar, koopt hij nu in grote hoeveelheden terug tegen pakweg 3 dollar. Inderdaad, Tinkov is wie hij is. Hij zal uit het wielrennen verdwijnen, maar je kunt hem niet uitzetten. Dat kan hij zélf niet eens.