Wanneer wij denken aan een Night Ride, dan hebben we het over een avondlijk mountainbiketochtje van zo’n 30 à 40 kilometer. Robert Gesink nam acht collega’s mee voor een nachtrit van meer dan 200 kilometer …

Text: Steven Kins

We kunnen begrijpen dat profrenners wat motivatie nodig hebben om de wintermaanden door te komen, maar wat Robert Gesink uit zijn mouw schudde, is wel erg extreem. Hij nodigde Grischa Niermann en wat andere (belofte)renners uit om een nachtrit te maken. Maar niet zomaar eentje. Er hing zelfs een speciale trofee aan vast.

Zondagochtend 4 uur vertrok het groepje aan het huis van Gesink in Aalten en pas na meer dan tweehonderd kilometer over vooral onverharde wegen en tien en een half uur (waarvan acht en een half in het zadel) kwamen ze daar terug aan. Enkele andere cijfers: een gemiddelde snelheid van 23,9 km/u, maximaal 46,8 km/u, 925 hoogtemeters, gemiddeld 215 watt, en maximaal 1045 watt. En dat allemaal bij een temperatuur rond het vriespunt …

Verscheidene keren gingen ze over de grens met Duitsland en af en toe kwam daar wat klauterwerk over een gracht bij kijken, zo lieten de Instagram-foto’s blijken. Uiteraard waren ook wat tussenstops nodig en hield de bende halt in Megchelen voor een stevig ontbijt.

Tot de opvallendste gebeurtenissen behoorden een buiteling van een van de renners na amper vijf kilometer fietsen (de ogen vragen wat gewenning tijdens zo’n nachtrit …), het afhaken van een andere halfweg de tocht, en de langgerekte sprint van stervende zwanen toen het plaatsnaambordje van Aalten na 200 km opnieuw in zicht kwam. Een van de deelnemers, Wouter Hendriksen, vatte het treffend samen: “Waarom reden er 9 renners zaterdagnacht om 4 uur door het bos? Omdat je daar een enorme kick van krijgt.”