Door een foutje in het layoutproces kregen jullie niet de correcte analyse van Edwig Van Hooydonck te zien in het septembernummer van cycling.be magazine. Daarom hier de integrale tekst!
Een nieuwe wereldtitel voor de Belgen? Het wordt een moeilijk verhaal. We hebben geen topfavoriet en moeten gediend worden door de wedstrijdomstandigheden. Eigenlijk verdient er maar één man die regenboog: Peter Sagan.
Een jaar geleden konden en mochten we niet verliezen. Philippe Gilbert moest in Valkenburg op het hoogste schavotje staan. En zo geschiedde. Twaalf maanden later oogt de situatie helemaal anders. Carlo Bomans heeft twee pionnen minder ter beschikking en achter de naam van Gilbert staat nog een stevig vraagteken. Hoe komt hij uit de Vuelta? Houdt zijn knie het na zijn val in de Eneco Tour? En hoe sterk is hij op mentaal vlak? Wint hij zoals vorig jaar opnieuw twee ritten in de Ronde van Spanje, dan mag je hem bij de kanshebbers rekenen.
WELKE BELGEN?
Een topfavoriet in Firenze hebben we echter niet. Greg Van Avermaet? Als de grote jongens hun troeven op tafel leggen, dan komt hij net te kort. Hij kan terugblikken op een heel sterk seizoen, maar jammer genoeg zijn er altijd een paar renners beter. Dat vertaalt zich in een hele rist ereplaatsen.
Gianni Meersman kan het wél afmaken in de sprint, maar het is niet aan hem om het bergop te forceren. En net daar moeten op het Toscaanse WK-parcours de puzzelstukjes gelegd worden. Wie daar zijn motor in hoogste versnelling krijgt, kan het verschil maken. Aan Meersman om dan in het spoor van de toppers blijven.
MAAR ÉÉN FAVORIET
Op papier is er in Firenze maar één favoriet. Peter Sagan neemt in de stad van Leonardo Da Vinci en Michelangelo de zware rugzak mee die Gilbert op de Cauberg van zich af spurtte. De Slovaak kan op het WK alleen maar verliezen. Na opnieuw een fantastisch seizoen hoort de regenboog hem toe, maar een kampioenschap wordt op één dag verreden. Winst en verlies liggen nooit dichter bij elkaar.
En het gevaar loert om vele hoeken. Het gebrek aan een nationale ploeg kan Sagan nog compenseren door zijn ploegmaats van Cannondale in te schakelen, maar een gebrek aan ervaring kan hem wel de das omdoen. Op zijn verjaardagstaart stonden dit jaar nog altijd maar 23 kaarsjes, zeven minder dan op die van Gilbert een jaar geleden. Het impulsieve kantje van Sagan is nog heel scherp. Dat maakt de koers aan de ene kant heel mooi, maar het kan hem ook de wereldtitel kosten.
FROOME MAAKT GEEN KANS
De sluwe vossen van het peloton staan klaar om het feestmaal van zijn bord te graaien. In de kansen van Chris Froome geloof ik niet. Mentaal en sportief zal zijn lontje nu wel uit zijn. De namen van Alejandro Valverde en Vincenzo Nibali heb ik wel met rood aangekruist. Zijn strijd om de eindzege in de Vuelta zal de Italiaan niet zuur opbreken. Integendeel. Tien dagen rust moeten volstaan om volledig fit aan de start in Lucca te verschijnen.
Bovendien zal Nibali op een extra gemotiveerde ploeg kunnen rekenen. Het Italiaanse wielrennen zit, net als het Belgische, in een dip. In eendagswedstrijden komen ze er amper nog aan te pas. Het is zoeken met een vergrootglas naar een Italiaan in de top tien. Voor eigen volk zullen ze de critici lik op stuk willen geven.
ZONDER BOONEN
België zal het in Italië zonder Tom Boonen moeten rooien, maar zijn beslissing om definitief een streep te trekken onder 2013 was de enige juiste. De aaneenschakeling van ziektes en blessures heeft hem mentaal gesloopt. Een periode van rust zal hem deugd doen.
Boonen moet echter op zijn hoede zijn. De beentjes mogen niet te lang de hoogte in. In oktober moet hij terug de fiets op om zijn achterstand ten opzichte van de concurrentie weg te werken. Ook dat vergt mentale kracht. Wanneer de andere renners met een cocktail op het strand nagenieten van een welverdiende pauze, moet hij zweten op de fiets.
Wordt het de druppel die de emmer van Boonen doet overlopen? Die vrees is aanwezig bij de Belgische wielerliefhebber. Onterecht in mijn ogen. Als de Vlaamse koersen voor de deur staan, dan is Boonen niet te stoppen en gooit hij zich voor 300 procent. Over twee jaar hou ik rekening met een adieu, maar 2014 wordt nog geen afscheidstournee.