De achtste editie van de Rit van de Gouverneur is zaterdag meteen ook de laatste in de huidige vorm. In het voorjaar van 2013 neemt André Denys immers afscheid van het gouverneurschap.

Text: Steven Kins

Sinds 2005 verdrievoudigde het aantal deelnemers van de Rit van de Gouverneur tot 4.300 vorig jaar. De Rit bracht in totaal al meer dan 50.000 euro op voor het goede doel. Dit jaar gaat de opbrengst naar het Kinderkankerfonds van het UZ Gent.

De Rit van de Gouverneur is aan zijn laatste editie in de huidige vorm toe. De fietstocht zal ook nadien nog wel blijven bestaan, maar dan onder de naam ‘Klassieker voor het goede doel’. In het voorjaar van 2013 neemt André Denys afscheid van het gouverneurschap. Rekening houdend met zijn gezondheidstoestand (Anderhalf jaar geleden werd bij hem longkanker vastgesteld, nvdr) kiest hij nu zelf voor de familietocht van 25 kilometer.

“Na mijn ziekte doe ik de dingen allemaal wat rustiger en kalmer”, zegt Denys in Het Nieuwsblad. “Voor een stuk is dat noodgedwongen. Je ontwikkelt met één long niet dezelfde kracht als met twee. Dus ook het fietsen doe ik nu trager. Het is voor mij niet meer belangrijk hoe hoog het gemiddelde ligt. Ik probeer nu toch drie tot vier keer per week te gaan fietsen. Met mijn vrouw. Ik noem mezelf nu een slow biker, een fietswandelaar. Ik zie nu wel meer van het parcours, het landschap, ik geniet ook meer.”

“Ik rij nog altijd met mijn Eddy Merckx-koersfiets. Maar ik liet het koersstuur wel vervangen door een andere stuur, waardoor ik minder voorovergebogen lig en ik in een meer comfortabele houding rechtop kan fietsen. Maar het blijft wel een koersfiets.”

“Ik ben er echt van overtuigd dat het dankzij mijn goede conditie is dat ik mijn ziekte, de chemo, de bestralingen en de zware operatie heb kunnen doorstaan. En die goede conditie heb ik dan weer te danken aan dat fietsen. Vlak na de operatie was het ook een van mijn grote bekommernissen: zal ik nog kunnen fietsen? Ja dus. En dat het trager gaat, en dat het tot nog toe nog maar tochtjes zijn van 15 tot 20 km, dat maakt mij niet ongelukkig hoor. Integendeel. Het maakt mij diep gelukkig dat ik het nog kan.”