Donderdag trekt de Tourkaravaan eindelijk het hooggebergte in. De driedaagse in de Pyreneeën zal met drie cols van eerste en vier buiten categorie meteen het nodige spektakel opleveren. Verken het parcours!
CUGNAUX – LUZ-ARDIDEN (211 KM)
![]() |
| De eerste Pyreneeënrit wurmt zich in de finale via enkele prachtige haarspeldbochten naar Luz-Ardiden. (foto belga) |
De aanloop vanuit Cugnaux is lang, maar na goed 130 km is er geen ontsnappen meer aan: La Hourquette d’Ancizan is de eerste echte berg van de Tour 2011. Minder populair bij de fietsliefhebbers, die meestal de bekendere en parallel lopende Col d’Aspin prefereren om de oversteek te maken tussen de valleien van Campan en Arreau. Vanaf Ancizan krijgen de renners in de eerste kilometer meteen enkele steile stukken te verwerken en tot aan kilometerpaal vier blijven er geregeld pieken boven de 10% komen. Daarna wisselt deze 10 km lange col van eerste categorie stukken af tussen de 6 en de 8%.
Na de afdaling volgt in Sainte-Marie-de-Campan de eerste klim buiten categorie van deze Tour: de Tourmalet. Deze oostelijke beklimming is misschien net iets moeilijker dan de westelijke vanuit Luz-Saint-Sauveur, al doen de eerste vijf kilometer veredeld vals plat daar misschien anders over denken. Daarna is het gedaan met de pret want de resterende 12 km duikt het stijgingspercentage niet meer onder de 8%. Even voorbij de helft is het flirten met de 10%, maar aan het skistation La Mongie zijn de zwaarste stukken achter de rug en verzacht het prachtige uitzicht de pijn.
Aan het monument ter ere van oud-Tourbaas Jacques Goddet gaat het in een rotvaart naar Luz-Saint-Sauveur, waar de slotklim naar Luz-Ardiden wacht. De eerste vrijwel rechte kilometers tegen 5 à 6% richting het dorpje Sazos zijn goed te doen. Als de eerste haarspeldbochten zich aandienen wordt het echter moeilijker om de pedalen nog vlot rondgedraaid te krijgen. Zowel tijdens als na de passage door het bos is er een kort herstelmoment gevolgd door een pittig stukje klimmen. Na de slotkilometers tegen 6 à 7% staat het prachtige uitzicht helaas in schril contrast met de desolate aanblik van het skistation.
PAU – LOURDES (152,5 KM)
![]() |
| In de rit naar Lourdes zijn alle ogen gericht op de Aubisque. (foto belga) |
De Aubisque wordt via de westelijke flank beklommen. De voet dient zich aan na 90 km, inclusief een klim van derde en vierde categorie. De klim begint gemoedelijk na de passage over het bruggetje net buiten Laruns met enkele haarspeldbochten slingerend door het bos. Het echte klimwerk komt eraan na een kilometer of vier in het stadje Eaux-Bonnes. Tot aan het skistation van Gourette leunen de percentages tegen de 10%. De laatste vijf kilometer zijn niet veel makkelijker, maar doenbaar. Na de kale top wordt de lange afdaling richting Lourdes slechts kort onderbroken voor een passage langs de Col du Soulor.
SAINT-GAUDENS – PLATEAU DE BEILLE (168,5 KM)
![]() |
| De Plateau de Beille vormt het sluitstuk van de driedaagse door de Pyreneeën. (foto belga) |
Alsof dat nog niet genoeg was doemt na 150 km de Plateau de Beille op. De eerste 12 km van deze klim buiten categorie verlopen quasi gelijkmatig tegen 8 à 9%. Mogelijkheid om even op adem te komen heb je hier niet, al kan de schaduw van de pijnbomen wel enige troost bieden. De laatste drie-vier kilometer in een open vlakte tot aan het skicentrum zijn iets gemoedelijker. De recreanten kunnen dan al uitpuffen, maar de profs moeten hier nog een laatste keer in het krachtenarsenaal tasten. Wie op de Plateau de Beille eerst bovenkomt, pakt immers ook het geel in Parijs. Dat was toch het geval bij Pantani in 1998, Armstrong in 2002 en 2004 en Contador in 2007…

