Wie zich de eerste etappe van Parijs-Nice nog herinnert, weet vast nog dat die gewonnen werd door Sam Bennett. Ook de vijfde etappe mocht ie na een sprint op zijn naam schrijven. Vaste lead-out van de Ierse spurtbom is ene Michael Mørkøv en die deed dat weer voortreffelijk. Wat is zijn verhaal in het peloton? […]
Wie zich de eerste etappe van Parijs-Nice nog herinnert, weet vast nog dat die gewonnen werd door Sam Bennett. Ook de vijfde etappe mocht ie na een sprint op zijn naam schrijven. Vaste lead-out van de Ierse spurtbom is ene Michael Mørkøv en die deed dat weer voortreffelijk. Wat is zijn verhaal in het peloton?
“Ik ben al lang onder de indruk van hem. Ik was verbaasd toen ik hoorde in de Vuelta in 2018 dat hij naar de ploeg van Patrick (Lefevere) zou komen. Maar daarna heeft hij een aandeel gehad in bijna alle zeges van Viviani en Bennett”, vertelde José De Cauwer in Extra Time Koers afgelopen woensdag.
Een nieuw seizoen, dezelfde Mørkøv
Afgelopen zondag leek het een keertje niet te gaan lukken in de eerste etappe van Parijs-Nice. We nemen je even terug mee naar de finale: Elke sprinter heeft zijn treintje voor zich uitrijden, alleen de manschappen van Deceuninck – Quick-Step hinken wat achterop. Op anderhalve kilometer van de meet zitten Mørkøv en Bennett rond te draaien in positie 20 en 21, terwijl de andere ploegen mooi voorin zetelen met een mannetje of drie. De Deense kampioen van vorig jaar blijft koelbloedig, zelfs na enkele keren ingesloten te worden. Even voorbij de rode vod wordt de koers andermaal ontsierd door een valpartij. En wat zien we wanneer de camera’s zich terug richten op de kop van de wedstrijd? Sam Bennett zit mooi vooraan, klaar voor de sprint en die werkt hij voortreffelijk af.
In de vijfde etappe van de Koers naar de Zon is het andermaal aan de sprinters om hun beste beentje voor te zetten. Terwijl geïsoleerde renners met man en macht elkaar de duvel aandoen, stoomt de trein van Bennett onder leiding van Mørkøv bezadigd verder. Bennett springt op het perfecte moment uit zijn wiel en kan met allure zijn tweede ritzege vaststellen.
Waar komt ‘de zwaan van de piste’ vandaan?
Dat hij van Denemarken komt, weten we ondertussen allemaal, maar hoe zijn loopbaan in het wielerwereldje en hoe hij in godsnaam aan zijn bijnaam gekomen is, willen we wel even uit de doeken doen. In het eerste deel van zijn carrière maakte de ondertussen 35-jarige Mørkøv vooral animo op de piste. Op de Olympische Spelen in Peking strandde hij in de ploegenachtervolging op een tweede plaats. Een jaar later werd hij wereldkampioen ploegkoers en in 2020 deed hij in Berlijn hetzelfde. Ook op Europese kampioenschappen haalde hij enkele medailles binnen, waarvan één gouden twee jaar geleden. Toen Mørkøv in 2012 tijdens de Tour de France in de bolletjestrui reed, gaven ze hem in Denemarken als bijnaam ‘de zwaan van de piste’. De zwaan is in Denemarken een nationaal symbool.
Bekijk hier hoe Mørkøv vorig jaar in Berlijn samen met Norman Hansen de gouden medaille ploegkoers behaalde:
Toen Mørkøv in 2009 de overstap van Team GLS naar Saxo Bank maakte, verscheen de Deen een eerste keer op WorldTour-niveau. Daar was hij zeven jaar actief als renner van het pak, zonder echt speciale stoten uit te halen. In de Vuelta van 2013 sleepte hij wel de zesde etappe in de wacht. In 2016 werd Mørkøv opgepikt door Team Katusha. Ook daar bleef hij redelijk onder de radar, maar niet voor iedereen. Met lichte verstomming zagen we de Deense pistier in 2018 vertrekken naar het machtige Deceuninck – Quick-Step. Uitgespeeld als lead-out voor ’s werelds beste sprinters behaalde hij met hen heel wat resultaten. We gaan er geen doekjes om winden, zonder Mørkøv hadden Viviani, Gaviria en Bennett lang niet zoveel sprintzeges als nu.