Dat Mathieu van der Poel er niet vies van is om zijn lichaam tot het uiterste te drijven, is geen geheim meer. In de Tirreno wist hij na een fabelachtige solo nog net een aanstormende Pogačar af te wenden voor zijn tweede ritzege. Wanneer ging Mathieu nog tot ’t gaatje? 2017: Koppenbergcross Een groepje van […]
Dat Mathieu van der Poel er niet vies van is om zijn lichaam tot het uiterste te drijven, is geen geheim meer. In de Tirreno wist hij na een fabelachtige solo nog net een aanstormende Pogačar af te wenden voor zijn tweede ritzege. Wanneer ging Mathieu nog tot ’t gaatje?
2017: Koppenbergcross

Een groepje van drie draait verrassend goed rond op de flanken van de Koppenberg. Mathieu leidt de dans met achter hem Lars van der Haar en toenmalig Europees kampioen Toon Aerts. Wout van Aert vergaloppeert zich en doet niet meer mee voor de podiumplaatsen. In de laatste ronde valt Mathieu brutaal aan en slaat meteen een gaatje van enkele fietslengtes. Enkel Aerts kan min of meer aanklampen, maar ook hij kan het tempo van de vliegensvlugge Nederlander niet bijhouden. Nog een laatste keer moeten ze de Koppenberg over, want bovenaan ligt de finish. Een zigzaggende Mathieu perst zijn laatste krachten eruit en valt net na de meet pardoes op de grond van vermoeidheid. Ook in het interview achteraf heeft hij nog moeite om op adem te komen.
2020: NK op de weg

Vooraf werd al voorspeld dat het NK op en rond de Col du VAM in Drenthe een uitputtingsslag zou worden. Na enkele scheve situaties recht te trekken met behulp van broer David besluit Mathieu zelf een paar keer aan te vallen. Er ontstaat een kopgroepje van acht renners, de gele brigade van Jumbo-Visma in overtal. In een koers die al gauw uitmondt in een situatie van Mathieu tegen de rest besluit de kopman van Alpecin-Fenix op 45 kilometer van de finish een laatste aanval te plaatsen op de keien van de Col du VAM. Ditmaal kan niemand mee en zo rijdt Van der Poel iedereen naar huis. Ook in de achtergrond heeft de sloophamer van de Nederlander gevolgen: in totaal finishen een schamele tien renners de wedstrijd. Achteraf laat een uitgeputte Mathieu optekenen dat dit misschien wel eens de lastigste koers was die hij ooit gereden heeft.
2020: Slotetappe van de BinckBank Tour

De laatste etappe in de BinckBank Tour van vorig jaar draaide uit op een secondenstrijd. Mads Pedersen stond aan de leiding in het klassement met Søren Kragh Andersen als grootste concurrent na zijn winst in de tijdrit daags voordien. Normaal zou Van der Poel in deze rittenkoers zelfs niet gestart zijn, toch had hij zijn zinnen op een eindoverwinning gezet. Met nog 75 kilometer te gaan dokkert het peloton over de kasseien van de Muur. De Nederlandse kampioen trekt daar al eens stevig door en maakt eigenhandig de oversteek naar de kopgroep. Daar fungeert hij als motor van de groep, maar het tempo ligt een tikkeltje te laag voor hem. Wat doe je dan met zulke topbenen? Juist, er alleen vandoor gaan en aan een solo van 50 kilometer beginnen. Door de bonificatieseconden onderweg moet Mathieu drie seconden overhouden op Kragh Andersen. Hij slaagt in zijn opzet en wint vrij onverwacht de BinckBank Tour. Achteraf vertelt hij dat dit een van zijn mooiste prestaties moet zijn. Het zou niet het laatste zijn dat hij uit zijn mouw zou schudden.
2020: Wereldbekercross in Namen

De Citadelcross staat al sinds haar eerste editie in 2009 bekend als een van de lastigste crossen op de kalender. Vorig jaar was Namen de eerste cross waar alle grote tenoren aanwezig waren. Gedoodverfde favoriet was andermaal Mathieu van der Poel, maar menig kenner wist dat hij de overwinning niet voor niets zou krijgen. Vooral Wout van Aert en Tom Pidcock halen het bloed van onder zijn nagels. Die laatste rijdt lange tijd op kop tot Mathieu en Wout een versnelling hoger schakelen en hem bijbenen. Het trio blijft tot in de laatste ronde bij elkaar. In eerste instantie lijkt Van Aert over de beste benen te beschikken terwijl Pidcock wegdeemstert. Toch is het Van der Poel die op de eerstvolgende klim onze landgenoot uit het wiel kletst. Meer dan acht seconden krijgt de Nederlander niet, maar hij is wederom trefzeker in Namen. “Ik zat een uur lang op de limiet”, laat hij achteraf optekenen. Maar of dat nu zo een groot probleem is voor grootmeester Mathieu? Wij denken van niet.
2021: Rit 5 in de Tirreno-Adriatico

Het laatste kunststukje van meestersolist Van der Poel dateert van zondag 14 maart. De Nederlander van Alpecin-Fenix dynamiteerde de etappe over de muurtjes al op 65 kilometer van de streep. Maar waarom weer zo vroeg aanvallen? Zijn antwoord wekte toch enige verbazing op: om het warm te krijgen. Voor het ingaan van de laatste ronde zien we nog steeds een frisse Mathieu rondrijden. Niet veel later loopt hij helemaal leeg en schakelt ie in overlevingsmodus om zijn achtervolgers voor te blijven. In de laatste tien kilometer krijgt Van der Poel de pedalen niet meer vlot rond. Klassementsleider Tadej Pogačar komt op kousenvoeten steeds dichterbij. Het einde is in zicht, maar de voorsprong van de Kapellenaar slinkt tot tien seconden. Als een wrak rolt hij over de meet, achter hem de Sloveen die nog even aan ritwinst dacht. Weer slaat Mathieu genadeloos toe. Wat mogen we nog allemaal verwachten van dit fenomeen?