Aandachtige lezers van het Cycling-magazine merkten sinds jaargang 2021 vast op dat er een aantal opmerkelijke illustraties onze koerspagina’s sierden. Ze zijn van de hand van ontwerpbureau Studio GRINTA!. Wie als wielerliefhebber actief is op Instagram zag vast en zeker ook al soortgelijke illustraties voorbijkomen. De man achter de tekeningen – en Studio GRINTA! – is Nederlander Robin Bierens. Wij polsten hem naar werk en leven, en naar zijn koersgekte natuurlijk.
Digital designer by day, koersillustrator by night
Robin Bierens (33 jaar) is in het dagelijkse leven full time digital designer bij het Belgische digital agency Intracto. Hij woont in Vlijmen, is gehuwd en heeft een dochtertje van anderhalf jaar. In zijn ontwerpbureau Studio GRINTA! bundelt hij als ondernemer zijn liefde voor koers én design.
Goed voornemen leidt tot fiets
In zijn kinderjaren was bij Robin de koers al aanwezig met de Tour de France – met Belgisch commentaar – op het televisietoestel. De actieve liefde voor de fiets ontstond echter recenter, een achttal jaar terug.
“Ik herinner mij een eerste vakantiereis met mijn vriendin – vandaag mijn vrouw – waarin we ons voornamen om thuis toch maar meer aan sport te gaan doen. De fiets was niet de eerste keus; mijn vriendin stelde skeeleren voor. Dat is best een goede workout, maar ik vond het mij allemaal toch wat te traag gaan. Toen viel het mij te binnen dat in de schuur nog een oude racefiets van mijn vader stond. Ik tuigde die op en was van bij de eerste trap verkocht. Enkele weken later schafte ik mij al een nieuwe koersfiets aan. Ondertussen heb ik mijn vrouw ook kunnen bekeren tot de wielergekte. Dat resulteerde in een aantal leuke fietsvakanties.”
Koersgek én materiaalfreak
Naast zijn drang om er op uit te trekken met de fiets, ontwikkelde Robin ook een grote interesse in componenten en materialen… én in de aankoop van fietsen.
“Mijn eerste fietsaankoop was een Bianchi Via Nirone 7, een wit en lelijk geval met een Tiagra-groep”, lacht Robin. “Een tweetal jaar later zorgde ik met een Trek Madone al voor een upgrade, mét Ultegra-componenten. In 2017 volgde een Giant Propel Advanced 2 die in 2019 werd vervangen door een Canyon Ultimate. Die zat mij niet 100% lekker en een jaar later kwam er een mooie groene Scott Addict 10 in de plaats. Daar waren echter problemen mee, en de vervangfiets had niet meer diezelfde kleur. Sinds 2021 ben ik de trotse bezitter van een Cinelli Vigorelli. Voor mijn fiets met stalen kader heb ik zelf de geschikte onderdelen bijeen gezocht. Dat viel in volle coronacrisis en de bijbehorende materiaalleveringsproblemen niet meteen mee, maar ik ben er toch in geslaagd een SRAM Force eTap te vinden. Ik vind deze fiets echt zowel esthetisch als technisch een pareltje, dus deze doe ik nooit meer weg.”
Hobby wordt ontwerpbureau
Ontwerpen doet Robin Bierens voltijds professioneel maar ook in zijn vrije tijd is hij er heel vaak mee bezig.
“Ik beschouw het nog altijd als een hobby”, verklapt Robin. “Ik hou ervan illustratieve skills te blijven ontwikkelen, bijvoorbeeld door nieuwe stijlen te proberen. Ik merkte dat ik bij het proberen van stijlen opvallend vaak naar een connectie zocht met het wielrennen. In 2017 volgde daar dan de logische stap uit voort: de creatie van Studio GRINTA!. Dat is een leuk vehikel om mijn beide passies te combineren.”
Koersportretten
“Ik heb al heel wat wielrenners op een gestyleerde manier geportreteerd. Voor de editie van Cycling over Alaphilippe maakte ik een portret van de wereldkampioen en zijn mogelijke tegenstanders in het voorjaar. Ter ere van 90 jaar Giro ontwierp ik een dubbelportret van rivalen Fausto Coppi en Gino Bartali. Voor Canyon maakte ik een illustratie van MVDP die de Strade Bianche won. Drie ingelijste exemplaren – mét handtekening van van der Poel – werden toen online verloot.”
Instagram voor showcases
“Veel opdrachten komen binnen via de realisaties die ik op Instagram post. Zo kwam Cycling ook bij mij terecht, maar eveneens bij wielrenner Iljo Keisse thuis kwam op die manier mijn werk over de Wolfpack aan de muur te hangen. Ook de kledingcollectie van Cois Cycling draagt mijn ontwerpen na online contact via de app. Qua online showcase valt Instagram niet te overtreffen.”
Cycling huisillustrator
In 2021 tekent Studio GRINTA! voor een illustratie in elke editie van Cycling. “Ik krijg meestal de vrije hand om de invulling van de illustratie te doen. Ik krijg natuurlijk wel het hoofdthema van het nummer mee, en vervolgens vertrek ik op creatieve trip om er een originele invulling aan te geven.”
Wielerwalhalla België
Nederlander Robin Bierens is wel fan van België. “Als echte koersliefhebber volg je wielerwedstrijden op ‘de Belg’! Het commentaar van Michel en José geeft toch net dat tikje meer. Ook jullie wielerregio’s met hun fantastische topografie lijken mij hemels. Ikzelf ben met mijn 63 kg een klimmer, maar eerder als man van de kortere, maximale inspanning. Het lijkt mij zalig wonen – en fietsen – in de buurt van de Vlaamse Ardennen of het West-Vlaamse Heuvelland… dat zou misschien wel dé reden zijn om een verhuis naar België te overwegen”, besluit Robin lachend.
STUDIO GRINTA!
Grinta is een term die bij de sportliefhebbers ondertussen gemeengoed is geworden. Een 100% accurate vertaling in éé Nederlands woord is moeilijk, maar het zou moeten de combinatie zijn van hardnekkigheid, verbetenheid, fysieke én mentale sterkte… een soort ijzeren wil om te winnen, tegen beter weten in. Daaruit spreekt passie… passie én overtuiging. Niet verwonderlijk dus dat Robin, gepassioneerd door koers en design, koos voor Studio GRINTA! als naam.
HIER vind je meer info over Studio GRINTA!
WINNAARS BELGISCHE WK’S GEPORTRETTEERD
Voor het officiële magazine voor het WK in Leuven van 2021 werd Studio GRINTA! ook gevraagd om alle winnaars van het WK wielrennen op Belgische bodem te portretteren. Het gaat om 9 wereldkampioenen: Alfredo Binda (Luik 1930), Jean Aerts (Floreffe 1935), Briek Schotte (Moorslede 1950), Rik Van Steenbergen (Waregem 1957), Benoni Beheyt (Ronse 1963), Harm Ottenbros (Zolder 1969), Hennie Kuiper (Yvoir 1975), Maurizio Fondriest (Ronse 1988) en Mario Cipollini (Zolder 2002). De legendes werden voorgesteld op een simplistische maar zeer herkenbare manier.
