Zondag is het zover. Dan gaat de Ronde van Frankrijk langs bij een oude vriend. Na 35 jaar maakt de Puy de Dôme eindelijk opnieuw deel uit van ‘La Grande Boucle’. Een monoloog over de renaissance van een mythische Tourlegende.
35 jaar … Voor een lavakoepel die een slordige 100.000 jaar oud is, is het een peulschil, maar voor wielerliefhebbers lijkt het wel een eeuwigheid. Al sinds 1988 is het wachten op een nieuwe Tourfinish op de ‘legendarische Puy de Dôme’. Dit jaar is het eindelijk opnieuw zover!
Wat we zondag precies mogen verwachten? Een atypische beklimming in drie delen die geweldig in de kleren zal kruipen, temeer omdat de renners dan al 2500 hoogtemeters in de benen zullen hebben. Het venijn zit ‘m in de staart, want de laatste 4 kilometer zijn ronduit moordend. Het stijgingspercentage daalt er niet meer onder de 11%. Tot de laatste snik blijft de smalle weg continu steil oplopen, als een lange rechte lijn naar de top. Zowel qua lengte als stijgingspercentage zijn er op papier zwaardere cols te vinden in Frankrijk, maar de pittige slotfase en het feit dat er geen echte bochten in de beklimming zitten, maken dat het geen lachertje wordt. Bijzonder is ook dat de renners vlak voor de finish nog een stukje gravel voor de wielen krijgen.
Een extra dimensie is dat de rit van start gaat in Saint-Léonard-de-Noblat, de woonplaats van de betreurde Raymond Poulidor. Geen toeval, want in 1964 vocht ‘Poupou’ op de Puy de Dôme een legendarisch duel uit met zijn eeuwige rivaal Jacques Anquetil, die 56 seconden voorsprong telde in het algemeen klassement. Anquetil en Poulidor vielen nog liever van hun fiets dan zich gewonnen te geven. Bijna kwam het effectief zover, want op een iconische foto is te zien hoe ze in volle inspanning zelfs even met elkaar in aanraking komen. Zo dicht zaten ze elkaar op de huid. Op 800 meter van de finish gebeurde het dan toch. De hevig zwetende Anquetil kraakte en zag zijn ijzersterke aartsrivaal beetje bij beetje afstand nemen. Poulidor perste er alles uit om in extremis zoveel mogelijk tijd te winnen en zwoegde zich een weg naar de top. Anquetil wankelde, maar viel uiteindelijk net niet van zijn sokkel en beperkte het tijdverlies tot 42 seconden. Voldoende om het geel om de schouders te houden en twee dagen later de ‘Tour der Tours’ te winnen – zijn vijfde eindzege in totaal.
Lees het volledige artikel in de nieuwe editie van Poggio, nu verkrijgbaar in de winkel, HIER online te bestellen of HIER online te lezen via Blendle. Abonneer je HIER en geniet van onze aantrekkelijke abonnementsformules!