Frans Claes en zijn ploegmaat Markus Bauer vielen in de laatste rit van de Cape Epic nog de zevende plaats aan, maar moesten tevreden zijn als achtste algemeen. Jurgen Van den Broeck was samen met zijn broer onder de indruk van hoe extreem deze Tour de France voor de MTB is.

Text: Steven Kins

“Het was een zware, laatste etappe”, begint Claes na afloop van de Cape Epic. “Er waren een paar lange, moeilijke beklimmingen en iedereen ging van bij de start keihard. Ik heb nog mijn wagonnetje proberen aan te pikken, maar halverwege de klim moest ik toch lossen. Dan zaten we samen met onze concurrenten voor de zevende plaats te rijden. Ik zag dat Tim Bohme een minder moment had, dus hebben we ze proberen onder druk te zetten (ze zetten de twee Duitsers uiteindelijk op twee minuten in deze laatste rit, maar dat was anderhalve minuut te weinig om in de eindstand op te schuiven, red.). Zevende of achtste: veel verschil maakt het niet, maar uiteindelijk rijdt iedereen voor zijn plaats. Iedereen zit op het einde helemaal dood. Ook wij waren compleet stuk, maar we hebben gereden tot de laatste meter.”

“We hebben er alles uitgehaald wat erin zat deze week. Iedereen heeft wel een paar mindere momenten tijdens de Cape Epic, maar we hadden ook goede momenten. Nu moeten we lessen trekken uit die mindere momenten voor volgend jaar. Dit was sowieso een superzware editie met een hoger niveau dan vorig jaar. We mogen dan ook trots zijn op deze prestatie. Ik dank natuurlijk mijn team en sponsors, want zonder hen zou het niet mogelijk zijn geweest. Hopelijk tot volgend jaar, voor een nieuwe editie van deze Tour de France voor het mountainbiken!”

VDB’S ONDER DE INDRUK

Jurgen Van den Broeck begon zonder al te specifieke voorbereiding aan de Cape Epic samen met zijn broer Kurt. Ze eindigden op een 62ste plaats algemeen, op zo’n zes uur van winnaars Kulhavy/Grotts. “Ik denk dat we het allebei lichtjes onderschat hadden. Ik was het wel gewend om een aantal dagen op rij te mountainbiken, ook in het buitenland tijdens meerdaagse tochten, maar ik had niet verwacht dat het zo extreem zou zijn”, legt Kurt uit. “Ik had nog de conditie van vorig jaar op de weg”, verklaart Jurgen. “Voor mij was het een vraagteken, want ik heb nooit technisch gemountainbiket. Voor mij is dit de eerste keer over de rotzooi denderen. Het bevalt mij enorm, maar ik had het enorm onderschat qua intensiteit.”

“De week verliep een beetje met ups en downs”, gaat Kurt verder. “We hebben niet al te veel valpartijen of mechanische pech gehad, maar toch ging het een aantal dagen lastiger door ziekte. In het midden van de week kreeg Jurgen dan diarree, kon hij niet eten. Dan zijn de dagen lang. We hadden toen de rit van 122 km voor de boeg en met een lege maag is dat niet evident. Ook de laatste dag was hij wat grieperig. Maar al bij al mogen we terugkijken op een geslaagde week.”

“Koersen op de weg is vakantie als je dit doet”, maakt Jurgen VdB de vergelijking tussen deze Tour de France voor de mountainbike en de echte Tour. “Een diepe buiging voor de mountainbikers. Ik daag wegrenners uit om dit eens te doen: ze gaan schrikken van hoe lastig dit is. Ik heb in de Tour nooit afgezien zoals hier. Als we terugkomen is het in de eerste plaats voor de fun. Ik ben gestopt met competitie, dus het moet vooral plezierig blijven.”

AUTORITAIRE WINNAARS

Bij de mannen ging de eindwinst naar Specialized-renners Jaroslav Kulhavy en Howard Grotts, die meer dan negen minuten overhielden op Alban Lakata en Kristian Hynek. Fumic en Avancini volgden vier minuten verder. Bij de vrouwen was de dominantie van Annika Langvad en Kate Courtney nog indrukwekkender. Ze liepen meer dan drie kwartier uit op Sabine Spitz en Robyn de Groot.