Nadat eerst Geert Wellens zijn fiets aan de haak hing, nam ook ex-wereldkampioen Bart dit jaar afscheid van zijn carrière als actief veldrijder. Vader Lucien was jarenlang het bekendste en populairste gezicht in de materiaalpost dankzij zijn sappige uitspraken. Wij zetten zijn vijf populairste slogans op een rijtje.

Text: Steven Kins

“Geert, gij kunt da!”

In 2003 kwam Geert Wellens als belofte uit voor het toenmalige Spaarselect van Hans van Kasteren. De ene week streed hij mee voor de overwinning, terwijl hij de week erna in veertigste positie rondreed. Vader Lucien vatte het kort samen: “Dat kan toch niet meer. Daar hangen zelfs Japanezen voor.” Maar Lucien was vooral een meester in het vurig aanmoedigen van zijn jongste telg. “Geert, gij kunt da!” en “In da wiel!” waren typische slogans die de jongste Wellens vaak mocht aanhoren. Moeder Wiske hield zich wijselijk buiten die discussies en kalmeerde haar man thuis met een ontspannende oorkaars.

“Als Bart wereldkampioen wordt, ga ik te voet naar Scherpenheuvel”

In de aanloop naar het WK veldrijden in 2004 ging Lucien een weddenschap aan met de vader van Bart’s ploegmaat Peter Van Santvliet. Als Bart zich tot wereldkampioen zou kronen, wilde Lucien van zijn woonplaats in Vorselaar te voet naar Scherpenheuvel stappen. De uitspraak werd al gauw opgepikt en fans van de familie Wellens lieten T-shirts drukken met als opschrift “Lucien, gij kunt da”. Voor Bart alvast een extra motivatie om de regenboogtrui binnen te halen en voor één keer zijn vader te kunnen aanmoedigen.

“De smeirlap, nondedju”

In het heetst van de strijd zeg je al wel eens dingen die je niet echt meent. Die zonde beging ook Lucien tijdens het wereldkampioenschap in Pontchâteau. Bart vocht er een stevige strijd uit met landgenoot Mario De Clercq. Die laatste pareerde elke aanval van Wellens, wat niet in goede aarde viel bij Lucien.

“Laat die jongen toch gaan!” en “De smeirlap, nondedju!” sierden de volgende morgen de krantenkoppen. Lucien verontschuldigde zich tegenover Mario en zijn entourage en eind goed al goed. Bart legde De Clercq er uiteindelijk op na een bloedstollende sprint voor de regenboogtrui. En zo mocht Lucien zijn benen insmeren om naar Scherpenheuvel te vertrekken. Gevolgd door een roedel supporters die hem de tocht hielpen volbrengen.

“Oh, mijn bad!”

Als materiaalman en vader ging Lucien ook vaak mee op verplaatsing. Toen hij in het Spaanse Igorre voor het eerst met Bart in een kamer sliep, ging het echter mis. De cameraploeg van het programma Wellens & Wee hield Lucien aan de praat terwijl zijn bad aan het vollopen was. Na een tijdje herinnerde Bart zijn vader aan het bad: “Uw bad, joenge!”. Waarop Lucien repliceerde met de gevleugelde woorden: “Oh, mijn bad, joenge!”. Hij sprong recht, spurtte naar de badkamer en ging neer als een natte dweil terwijl zijn broek afzakte. Het water was duidelijk buiten de oevers van het bad getreden, wat voor de nodige portie hilariteit zorgde.

“Ik finishte 39 keer tweede in 42 crossen”

De crossmicrobe kregen Bart en Geert ongetwijfeld over van vader Lucien. Hij finishte eens 39 keer als tweede tijdens een seizoen met 42 crossen. Een veelwinnaar was hij dus absoluut niet en als het op zijn verjaardag eens leek te lukken, stond het geluk niet aan zijn kant. “Op driehonderd meter van de streep reed ik in de eerste positie en ik kon niet meer verlieren (verliezen in het Luciens). Maar mijn vork brak af en won niet. Ook in Oud-Turnhout moest ik nog honderd meter rijden en had ik vijftig meter voorsprong, maar verloor toch nog. De mensen dachten dat ik de koers had verkocht”, klonk het berustend bij Lucien. 

Die sappige uitspraken zullen we nu niet zo vaak meer te horen krijgen, maar misschien nog af en toe in de feesttent na de cross. Zie je Lucien klaarstaan om te stagediven op het publiek? Roep dan “Lucien, gij kunt da!”.