Puck Pieterse is zowel in het veld als op de mountainbike uitgegroeid tot een absolute topper. In de septembereditie van Poggio portretteerden we de alleskunster met de rode manen. “Voorlopig wil ik me blijven focussen op de combinatie cyclocross-MTB.”
Afgelopen crosswinter maakte Puck Pieterse net als Fem van Empel de overstap naar de elitevrouwen, nadat ze in Namen nog wel – in haar regenboogtrui – Europees kampioene was geworden bij de beloften. Op het WK in Hoogerheide pakte Pieterse zilver, na een onaantastbare Fem van Empel. “Ik merkte voorbije winter al dat ik flinke stappen vooruit had gezet. Er waren enkele mooie uitschieters bij, maar ik werd vooral steeds constanter. Fem en ik waren aan elkaar gewaagd, maar je mag in dat verhaal zeker ook Shirin van Anrooij niet vergeten. Zij haalde eveneens een hoog niveau en won ook Wereldbekers.”
Dat Puck Pieterse een supertalent was, was meteen duidelijk. Ze werd Nederlands en Europees veldritkampioene bij de junioren en werd opgevist door de broers Roodhooft. Anno 2023 is ze samen met Ceylin del Carmen Alvarado het uithangbord van Fenix-Deceuninck. “De multidisciplinaire insteek van onze ploeg trok me het meest aan. Ik heb er de optie om het mountainbiken en het veldrijden te combineren en ook op de weg te rijden. Ik krijg bovendien veel keuzevrijheid en er zijn weinig verplichtingen. Zo vond ik het fijn dat ik na mijn vijfde plek in de Strade Bianche niet onder druk werd gezet om me meer toe te spitsen op het wegwielrennen. Dat komt allemaal wel een keer, de voorjaarsklassiekers kan ik ook in 2025 nog rijden. Voorlopig wil ik me volledig blijven focussen op de combinatie veldrijden-mountainbiken.”
Nadat Pieterse twee veldritseizoenen geleden al indruk maakte met enkele podiumplaatsen bij de elite en een wereldtitel in de beloftecategorie, brak ze afgelopen winter definitief door. Ook in de maanden nadien pakte ze uit met enkele klinkende prestaties. Dat ze zich ook wist te onderscheiden in het internationaal veel competitievere mountainbiken, was voor iedereen een aangename verrassing. “In het begin van het MTB-seizoen was het koffiedik kijken waartoe ik in staat was. Ik wist natuurlijk dat ik flink wat vooruitgang had geboekt in de winter en dat gaf vertrouwen. Maar dat het zo goed zou gaan, had ik niet durven dromen. Eigenlijk liep alles nog net dat tikkeltje beter op de mountainbike. Ik was altijd al een sterke starter, maar kon de inspanning nu ook volhouden en had meer kracht op de klimmetjes.”
De resultaten bleven niet uit: drie WB-zeges, een Europese titel en twee WK-medailles (zilver op de shorttrack en brons in de crosscountryrace). “Hoe ik die steile opmars verklaar? Een combinatie van verschillende factoren. Elk jaar groei ik nog op fysiek vlak – zeker omdat ik nog altijd maar 21 jaar ben – en op tactisch vlak leer ik telkens weer bij. Wat zeker ook een opsteker is, is dat ik het steeds beter doe op een parcours met langere klimmen, terwijl ik een jaar eerder nog meer een renster was voor een afwisselend parcours met kortere klimmen die niet al te lastig waren. Ik kan nu ook uit de voeten op ‘tweeminutenklimmen’. Het is leuk om vast te stellen dat ik op verschillende parcoursen tot mijn recht kom. Kortom: op alle vlakken gaat het ietsje beter, wat resulteert in tijdswinst. En dat scheelt dan weer plekken die je niet meer hoeft goed te maken op de concurrentie. Ik blijf dat bijzonder vinden als nieuwkomer in de elitecategorie, maar het geeft me bovenal erg veel vertrouwen.”
Lees het volledige artikel in de nieuwe editie van Poggio, nu verkrijgbaar in de winkel, HIER online te bestellen of HIER online te lezen via Blendle. Abonneer je HIER en geniet van onze aantrekkelijke abonnementsformules!