Na deze knotsgekke editie van de Tour de France, kan je enkel uitkijken naar het recept voor volgend jaar. ASO stelde het parcours afgelopen zondag voor en op papier belooft het weer smullen te worden. Het Tourparcours is klassieker dan de atypische Ronde van Frankrijk die we dit jaar zagen.
Meer vlakke ritten, tijdritkilometers en kansen voor de punchers – dat is de samenvatting van de Tour 2021. De Grand Départ wordt gegeven in Brest. De eerste vier ritten gaan door in Bretagne.
Bretagne staat bekend voor zijn korte, nijdige beklimmingen. De renners krijgen die dan ook meteen voor de wielen geschoven. Goed nieuws voor de punchers – en dan denken we meteen aan Mathieu van der Poel die normaal zijn eerste Tour rijdt – want de eerste twee ritten komen aan op een korte klim. Rit 1 finisht op een beklimming van 3 km aan 5,7%. Op dag 2 is de aankomst voorzien op de Mûr de Bretagne (2 km aan 6,9%), waar Dan Martin in 2018 kon vieren. Bij de klassementsmannen zal het meteen alle hens aan dek zijn. De explosieve klassementsrenners als Primoz Roglic of Tadej Pogacar kunnen tijdens het openingsweekend misschien al een slagje slaan.
Op dag 3 en 4 is het tijd voor de sprinters. Het enige dat een massaspurt kan verhinderen, is de wind. Op dag 5 staat er meteen een eerste test te wachten voor de klassementsrenners: een relatief vlakke tijdrit van 27 km tussen Changé en Laval Espace Mayenne. Wout Van Aert liet al verstaan dat hij hier een gooi wou doen naar de gele trui.
De volgende dag rijdt het peloton van Tours naar Châteauroux. De rit staat gecatalogeerd als vlak. De dag erna staat de langste etappe uit de Tour op het programma: 248 km van Vierzon naar Le Creusot. Er moeten 3000 hoogtemeters afgelegd worden en de slotklim naar Signal d’Uchon kan een interessante strijd tussen de klassementsrenners en de punchers opleveren.
Het weekend voor de eerste rustdag is er eentje voor de klimmers met maar liefst twee Alpenritten. Op zaterdag is de aankomst nog in het dal, maar op zondag moeten de renners naar het skioord Tignes klimmen – een aankomst boven de 2000 meter.
Na de eerste rustdag krijgen de renners een vlakke rit voor de wielen geschoven, maar een dag later staat de mythische Mont Ventouxal op de planning. Ze beklimmen de kale berg tweemaal: eerst de ‘gemakkelijke’ kant via Sault en daarna de traditionele flank via Bédoin. De rit finisht niet op de top, maar beneden in Malaucène na bijna 200 km.
De 12e en 13e rit zijn opnieuw weggelegd voor sprinters. Met maar liefst 8 sprintkansen, zullen de topsprinters maar wat graag afzakken naar deze Tour.
Rit 14 is een overgangsrit van Carcassonne naar Quillan. De klassementsrenners zullen al met rit 15 naar Andorra in hun hoofd zitten. Een uitgelezen kans dus voor de vluchters.
Na de tweede rustdag, in Andorra, staat er meteen een lastige rit op het programma. In de finale moeten de renners over de Col de Portet-d’Aspet. Op papier lijkt dit een mooie rit voor aanvallers met een goed stel klimmersbenen.
De Pyreneeën blijven ook in rit 17 en 18 op het programma staan. In de 17e rit is de aankomst op Col du Portet en tijdens de 18e rit moeten de renners de Col du Tourmalet over, alvorens te finishen op de 13km lange col naar Luz Ardiden.
Na deze 2 moordende ritten, hebben de renners dik 200 km af te leggen tussen Mourenx en Libourne. De sprinters kunnen hier hun benen een laatste keer testen voor de afsluiter op de Champs-Élysées.
In Libourne wordt ook de start gegeven van de voorlaatste etappe, een tijdrit van 31 km. Wordt de Tour weer omgegooid in een tijdrit de dag voor Parijs?