Marc Goossens, een voormalige traumachirurg voor Artsen Zonder Grenzen, is op kruistocht voor betere fietspaden. In Het Nieuwsblad doet hij zijn beklag over de staat van de wegen voor fietsers: “Zelfs in Rwanda en Afganistan is het beter.”

Text: Steven Kins

Marc Goossens woont tegenwoordig in de Westhoek en daar komt hij heel wat slechte voorbeelden tegen. Vooral de ‘fietsreten’, zoals hij ze noemt, zijn hem een doorn in het oog. Die spleten in de fietspaden zijn verantwoordelijk voor heel wat valpartijen en bijbehorende blessures zoals een sleutelbeenbreuk of gebroken heup. Hij neemt ook geregeld foto’s van dergelijke toestanden. Zo kon hij in Oudekapelle, op de Oude Zeedijk, zijn fiets parkeren in zo’n spleet.

Hij ziet vooral het gevaar voor de minder behendige fietsers, zoals ouderen en kinderen, zegt hij in Het Nieuwsblad: “Laat hierover een groep Okra-leden fietsen en gegarandeerd ligt de helft tegen de vlakte. Op sommige plaatsen duwen de bulten en de spleten je letterlijk van de fiets. Trouwens, afgelopen zomer kwam hier een fietsende vrouw onder een tractor terecht. Dit is een echte schande. Ik was met Artsen Zonder Grenzen vaak in het buitenland. Maar zelfs in Rwanda en Afghanistan is het fietswegennet beter dan bij ons. Als gewezen zorgverlener ben ik hier graag de klokkenluider.”

Zelfs wegen die deel uitmaken van het fietsroutenetwerk verkeren vaak in erbarmelijke staat. Het is dan ook geen geheim dat een beter onderhoud van de infrastructuur en een modernere mentaliteit bij de beleidskeuzes dringend nodig zijn. Bestaande fietswegen zouden vrij moeten zijn van gevaren en nieuwe wegen zouden beter aangepast moeten zijn: bredere fietspaden die worden ontworpen met de fietser zelf als uitgangspunt.