‘De Vlaming verkiest ook voor korte afstanden de wagen boven de fiets’, kopte De Morgen maandag. Waarom? Omdat fietsen gewoonweg niet in ons DNA zit, zo blijkt.
De Vlaming grijpt automatisch naar de wagen, ook wanneer hij slechts enkele honderden meters verderop moet zijn. Dat blijkt uit een onderzoek naar het verplaatsingsgedrag van de Vlaming, op vraag van Vlaams minister van Mobiliteit Hilde Crevits (CD&V), schreef De Morgen maandag.
Twintig procent van de verplaatsingen loopt niet verder dan één kilometer. Toch neemt bijna een op drie Vlamingen daarvoor de auto. Als we alle verplaatsingen samentellen, dan nemen we bijna zeven van de tien keer de auto. Nochtans leggen we in meer dan de helft van de gevallen maximaal vijf kilometer af. Een keer op vier gaan we te voet of met de fiets. Een op 20 keer nemen we het openbaar vervoer.
Zelfs bij zeer korte verplaatsingen, van driehonderd meter tot drie kilometer, blijft de fiets vaak ongebruikt achter. Dat het ook anders kan, tonen onze noorderburen: bij verplaatsingen tot vier kilometer wordt er op de pedalen getrapt. Volgens experts heeft dat te maken met verschillen in ruimtelijke ordening en cultuur.
RUIMTELIJKE ORDENING
In Brussel gebeurt slechts twee tot vier procent van alle verplaatsingen met de fiets gebeurt, terwijl dat in Amsterdam bijna de helft is. Volgens mobiliteitsexpert Kris Peeters is dat mede door de infrastructuur. “Nederland heeft ruimtelijke ordening, wij niet. Afstanden zijn er beter fietsbaar en er bestaat van oudsher een uitgebreid fietsnetwerk”, zegt hij in De Morgen. “Steden moeten de fietser veiligheid en comfort bieden. Er moet komaf worden gemaakt met slechte luchtkwaliteit, onveilige oversteekplaatsen en de alomtegenwoordige auto.”
CULTUUR
Giselinde Kuipers, sociologe aan de Universiteit van Amsterdam, wijst op het cultuurverschil tussen Nederland en Vlaanderen. “De fiets als dagelijks vervoersmiddel, niet alleen voor studenten of milieubewuste types, maar ook voor mannen in pakken, voor de minister en zelfs voor de koningin, stopt bij de Nederlandse grens.” Dat zou komen door de grote groep middenklassers in Nederland en het feit dat de fiets een symbool is voor de gewoonheid.
Terwijl bij onze noorderbuen de fiets een statussymbool is, is die plaats bij ons nog weggelegd voor de auto. “Mark Rutte gaat met de fiets naar het Binnenhof, terwijl Elio Di Rupo met een Audi door brussel rijdt”, zegt Kuipers daarover. Peeters beaamt dat: “de fiets voor woon-werkverkeer kan enkel onze harten winnen door zelf ook een statussymbool te worden. Merken als Eddy Merckx en Koga Miyata, volledig handgemaakt en dus ook wel de Mercedes onder de tweewielers genoemd, spelen daarop in.”