In het VTM-programma ‘Hoe zal ik het zeggen?’ stelden ze maandagavond een vervelend probleem aan de kaak. In Antwerpen lieten ze een dame die op een fietspad stond geparkeerd een tijd lang geloven dat ze door haar actie een zware val van een fietser had veroorzaakt.
Wie op een fietspad parkeert om ‘snel even iets binnen te gooien’ zorgt er onbewust voor dat fietsers een potentieel gevaarlijk inhaalmanoeuvre op de rijweg moeten doen. De Belgische fietspaden zijn al niet van de beste kwaliteit of de hoogste standaard, dus zorgt dat foutparkeren ervoor dat fietsers gefrustreerd raken. En dan hebben we het nog niet over het verhoogd risico op een ongeval, aangezien andere automobilisten niet automatisch verwachten dat een fietser op die plek op de rijweg verschijnt.
Bij ‘Hoe zal ik het zeggen?’ zitten ze er niet mee in om een situatie uit te vergroten en een schokeffect te veroorzaken bij de ‘slachtoffers’. Eerst parkeerde Jens Dendoncker zelf een bestelwagen op een fietspad in de Antwerpse binnenstad – in de Montignystraat, om precies te zijn – om daarna te polsen wat fietsers daar nu zelf van vonden. Daarna begon de typische enscenering: in de Kasteelpleinstraat had de cameraploeg zich opgesteld om te wachten op de eerste foutparkeerder. Dat wachten duurde amper een half uurtje. De jonge Julie stalde haar bestelwagen op het fietspad om een gebouw binnen te lopen en vijf minuten later terug te keren. Daar trof ze een gevallen fietser aan. De tweewieler stak nog onder de wagen.
Ze hielp hem in paniek terug bij bewustzijn en was zich meteen van haar fout bewust. Toch stelden zowel het acterend slachtoffer als de voorbijwandelende politieagent en de aanstormende ambulancier (beiden eveneens acteurs) dat de fietser eigenlijk gewoon de auto op het fietspad had moeten zien en omzeilen. Julie werd zowaar wat lastig en beschaamd door al dat vergoelijken van haar fout. Het is uiteindelijk presentator Jens Dendoncker zelf die uit de ambulance stapt om te zeggen dat het misschien toch aan de foutparkeerder lag… De boodschap was duidelijk aangekomen: op een fietspad parkeren, doe je nooit. De tijdswinst en het gemak zijn het niet waard om de levens van fietsers in gevaar te brengen. En nee, die ‘vier pinkers’ zijn niet voldoende om het foutparkeren te rechtvaardigen.
Bekijk hier het fragment uit ‘Hoe zal ik het zeggen?’: