Als je met z’n tweeën achter elkaar rijdt, levert dat niet alleen de wieltjeszuiger maar ook de kopman voordeel op. Dat blijkt uit onderzoek aan de Technische Universiteit Eindhoven.
Of het nu in het profpeloton is, of bij een groep wielertoeristen: van iedereen wordt verwacht dat hij een deel van het kopwerk doet. Wie alleen maar in het wiel blijft hangen en zo zijn krachten spaart, kan doorgaans dan ook niet op veel sympathie rekenen.
Onderzoek van onze landgenoot Bert Blocke, hoogleraar aan de Technische Universiteit Eindhoven, toont nu echter aan dat ook de renner op kop voordeel haalt uit zijn achtervolger(s). Dat staat te lezen in het wetenschappelijk magazine EOS.
De achtervolger zorgt voor een verlaging van de onderdruk achter de koprenner, waardoor de lucht minder hard ‘zuigt’ aan de voorganger. De kopman ondervindt daardoor 2,5% minder luchtweerstand dan wanneer hij alleen zou fietsen. Met 34% minder energie blijft het voordeel voor de volger uiteraard aanzienlijk groter.
Deze resultaten zijn het gevolg van rekensimulaties van windstromingen rond renners en windtunneltesten en gelden voor renners die rijden aan een snelheid van 54 km/u met een afstand van 15 cm tussen elkaar. Bert Blocken testte verschillende fietshoudingen, met zowel echte mensen als modellen van wielrenners, voorzien van 115 drukmeters.
Aangezien de testomstandigheden vergelijkbaar zijn met een ploegentijdrit of een spurt op een oplopend parcours, is dit onderzoek ook interessant voor profploegen. Ploegleiders kunnen bijvoorbeeld andere keuzes maken bij de volgorde van de renners in een ploegentijdrit en renners zullen een wieltjeszuiger er misschien niet meer zo snel uit het wiel willen rijden.