Daags na aankomst van de Tour in Parijs maakte Look in het bijzijn van diverse grote namen uit de wielrennerij zijn eigen Ronde door de historie van het merk. Dertig jaar innovatie, met het Look klikpedaal als uithangbord.
‘Le Grand Tour sur 30 ans d’innovations’, zo noemde Look zijn voorstelling in beeld en woord over de geschiedenis van het bedrijf, maandagmorgen in een voorstadje van Parijs. Op het appel waren diverse grote namen uit het (Franse) cyclisme, met als onovertroffen grootheid natuurlijk Bernard Hinault. Hij was het die in 1985 de introductie van klikpedalen lanceerde, door er als eerste mee naar een Tourzege te fietsen. Hinault kwam binnen toen de presentatie al geruime tijd bezig was, maar een luid spontaan applaus maakte duidelijk dat hem dat niet kwalijk werd genomen.
Look keek natuurlijk tevreden terug op de juist geëindigde Tour, waarin ze met Nibali en Peraud de nummers 1 en 2 van het klassement op hun pedalen hadden rijden. Van de top 20 reden 6 renners met Look-pedalen, zo gaf men verder nog mee, alsook Rafal Majka, de bergkoning.
Look is synoniem met passie, innovatie en kampioenen. Hun skibindingen werden bijvoorbeeld gebruikt door Jean-Claude Killy en Alberto Tomba, en sinds het allereerste begin met de fietspedalen rijden er Tourwinnaars met Look. Hinault was zelf nauw betrokken bij het eerste klikpedaal, de Look PP65. ‘Het is een van de taken van een profrenner om mee te denken met technologische vooruitgang’, aldus Hinault, die uitgebreid ondervraagd werd over zijn relatie met Look.
Even later mocht Jean-Francois Bernard het podium op, om te verhalen van zijn bevindingen met de Max One, de allereerste vermogensmeter van Look, stammend uit 1984. Drie decennia later is Look terug in dat segment met de Kéo Power pedalen.
De voorstelling toont het PP286 pedaal, dat hoekvrijheid en instelbaarheid van de veerspanning introduceerde in 1993 en vervolgens het CX7 pedaal uit het jaar 2000, wat toen een absolute lichtgewicht was met 165 gram. Look wilde met dat pedaal de markt ervan overtuigen om over te stappen op kunststof in plaats van aluminium voor de pedaalbody, en dat bleek een taai karwei. Het mondde evenwel uit in de geboorte van de Kéo-familie in 2004, een serie die sindsdien enorm succesvol is en is geweest.
Laurent Jalabert krijgt de eer om te vertellen over de eerste experimenten van Look met carbon als framemateriaal. Hij gaf zijn bevindingen door over de alu-carbon modellen waar hij mee reed, en ook ex-wereldkampioen Luc Leblanc komt uitleggen waarom hij met pijn in het hart naar een nieuwe ploeg vertrok na zijn WK-titel: ‘Ik moest afscheid nemen van Look als fietsenmerk. Voor mij als beweeglijke klimmer was het carbon perfect geschikt om mee te geven, het paste bij mijn fietsstijl. Het was destijds mijn beste fiets ooit.’
Voormalig ploegleider Roger Legeay legt het belang van goed materiaal uit en daarna doen Thierry Bourgignon en David Moncoutié ook nog een zegje. Aan wegwielrenners geen gebrek dus, maar ook op de baan heeft Look een naam hoog te houden. Florian Rousseau en Arnaud Tournant zijn in the house en ze torsen respectievelijk 10 en 14 wereldtitels mee. Rousseau kwam van staal naar carbon en ervoer een wereld van verschil. Altijd wisten de mannen zich gesteund door een innige samenwerking met de ingenieurs van Look en Tournant dist de anekdote op waarbij hij een prototype carbon fiets bij een snelheid van 70 km/u in drie stukken trapten en daarbij een sleutelbeen brak. ‘Maar het was wel een goed leermoment voor de ingeniers’. Ook de collega’s Michael Hubner en het Duitse machtsmens Jens Fiedler komen Look eren. De aandacht in de zaal leeft op als Kristina Vogel het podium bestijgt. Zij is regerend Olympisch kampioene op de teamsprint, ziet er goed uit en heeft een paar dijen waar 20 paar handen tegelijk flink op zouden kunnen kletsen.
Het was een mooie dag, daar in een voorstadje van Parijs, met de Tour Eiffel in de verte op de achtergrond.