In het aprilnummer van cycling.be kon je een fietsvakantie winnen in het Zwitserse Gstaad Saanenland. Dat daar ook steile beklimmingen vindt, kwamen de gelukkige winnaars snel te weten. Lees hier hun laatste dagboek!

Text: Steven Kins

Dag 5: 11 juli

Deze keer gingen we met de fiets naar de lift waar we gisteren met de auto naar toe reden. Het is een heel gelijke klim, helaas op een drukke baan. De onbekende klim daarna was er eentje uit de boekjes op een smal baantje met op de linkerkant een continu variërend panorama. Een simpele lunch hier bestaat niet, maar goed sommigen onder ons hadden iets kloek nodig voor de lange dag die nog zou volgen.

Als je met een groep bergop fietst zijn er altijd grote tijdsverschillen. Maar als ik mijn zus haar bulderlach vijf minuten voor de finish hoor weet ik dat alles goed zit. Het is het beste bewijs dat indelen alles is. En zij is er verdomd goed in.
De officiële rit stopte aan 70km, de ‘cyclist’ in mij wou dolgraag eens boven de 100 km uitkomen. De gids raadde mij de Hornberg aan. Op de kaart kon ik al zien dat het een steil beestje is, maar hij ontkende dat ten stelligste. Rare jongens die Zwitsers, want volgens mijn gps ging het zo goed als nooit onder de 8%. Mijn benen spraken het toestel niet tegen, voor de eerste keer had ik zelfs mijn kleinste verzet nodig. Als beloning was er een fenomenaal 360°-zicht. De afdaling op het smalle bergpad was met de billen dicht, vooral door de gevaarlijke kiezels. Als het profiel niet te vinden is op het internet, dan besef je dat het een echte aanrader is .

Mijn honger was nog niet gestild, dus nam ik maar de beslissing om de erg fraaie afdaling van de Mittelberg uit onze eerste rit te beklimmen. Ik wist dat het steiler ging zijn dan de andere kant, maar na een lange dag was dit echt hard klimwerk. De laatste 5 km is zonder uitzondering met een stijgingspercentage tussen 10 en 15%. Omdat je door het bos naast een rivier met enkele watervallen rijdt is het bijzonder mooi en dus een echte aanrader. Door de vele scherpe en onvoorspelbare bochten kan een afdaling niet veel leuker zijn. Nog even de kleine beklimming op de drukke weg en het pintje van Niki, de BMC-gids, staat op mij te wachten. Het was een dag om in te kaderen. Met daaronder als opschrift: 112 km, 2670 hoogtemeters.

Dag 6: 12 juli

De volgende ochtend stond er nog een rit van 25 km op het programma met weinig hoogtemeters. Perfect om de benen los te rijden. Maar dat was het dus niet. Het werden er 40 met bijna 700 hoogtemeters. Tja, dat is nu eenmaal Zwitserland. Mijn zus en ik zijn alvast goed gewapend, want we reizen door naar de Jura voor een fietsvakantie met Robocyclo, de scheefste fietsclub van Gent. De ritjes, en avonden, zullen nog iets pittiger zijn, maar wij zijn alvast goed gewapend.