In een gezamenlijk onderzoek van de universiteiten van Leuven, Luik en Eindhoven zijn zes daalposities onder de loep genomen. Aanleiding: de vreemde daalhouding van Froome in de Tour van vorig jaar die hem een ritzege opleverde. Maar misschien kon hij nog sneller…

Text: Steven Kins

Profwielrenners gebruiken uiteenlopende daalhoudingen, wat aantoont dat er geen consensus is over de snelste positie. De meesten hebben hun positie ook niet in de windtunnel getest. Dat creëerde de perfecte omgeving voor dit onderzoek geleid door Bert Blocken, professor doctor ingenieur aan de Eindhoven University of Technology en KU Leuven, in samenwerking met Thijs van Druenen en Yasin Toparlar (Eindhoven University of Technology), Thomas Andrianne (Universiteit van Luik) en ANSYS International (Thierry Marchal).

Het team gebruikte daarvoor twee verschillende onderzoeksmethodes: windtunneltest en CFD-computersimulaties. Beide leidden tot dezelfde conclusie over de snelste, meest aerodynamische daalhouding. De resultaten tonen aan dat de Froome-houding in de afdaling van de Peyresourde (rit 8 van de Tour de France 2016) aerodynamisch niet beter is dan andere. Zijn ritzege kwam er door aarzeling en nog slechtere daalposities bij de achtervolgers. Andere houdingen zijn tot acht procent sneller, bieden een betere gewichtsverdeling en laten een betere krachtontwikkeling toe.

6 DAALHOUDINGEN

De onderzochte posities zijn die van Chris Froome (ver vooruit op de bovenbuis), Marco Pantani zaliger (achter het zadel hangend), Vincenzo Nibali met platte rug in de beugel, Nibali met de neus op het stuur, Fabian Cancellara in een technische, bochtige afdaling, en Peter Sagan (ook op de bovenbuis maar meer naar achteren dan Froome).

In de windtunnel van de Universiteit van Luik werden vier verschillende houdingen (Froome, Pantani en de twee van Nibali) getest met modellen die via CSC waren uitgesneden op een schaal van een op vier. De tests werden uitgevoerd aan 216 km/u, wat in de realiteit zou overeenkomen met 54 km/u. De tweede methode was computersimulatie met Computational Fluid Dynamics (CFD). Daarbij werden twee posities toegevoegd, wat mogelijk was gezien de overeenkomsten die beide tests toonden op de vier originele posities. Allemaal werden ze geanalyseerd met ANSYS Fluent CFD software met modellen in extreem hoge resolutie.

CONCLUSIES

Het nieuwe onderzoek toont aan dat, wanneer er niet moet worden bijgetrapt, de positie van Sagan de beste van de zes is. Het is ook de veiligste van de twee posities op de bovenbuis, want het gewicht van de renner wordt beter verdeeld over beide wielen dan bij de Froome-houding. Als bijtrappen nodig is, dan vallen de Pantani-houding en die van Sagan sowieso uit de boot. Krachtig trappen is mogelijk in de Nibali-houdingen, terwijl je in de Froome-daalhouding maar weinig kracht op de pedalen kunt krijgen.

De onderzoekers sluiten af met de tip dat je geen onnodige risico’s moet nemen voor weinig of geen voordeel. Ze raden de Froome-houding ten strengste af, want volgens hen is die niet alleen gevaarlijk door de slechte gewichtsverdeling, maar verloor Contador er misschien Parijs-Nice door, aangezien hij zoals Froome daalde en daardoor tijd verloor ten opzichte van Henao. Doe er je voordeel mee en kies dus een veilige, maar ook snelle houding om het rapst en in één stuk beneden te komen. De rangschikking van traagste naar snelste houding vind je via de link hieronder.