Danny MacAskill is legendarisch voor zijn spectaculaire filmpjes waarin hij het maximum uit zijn fietsen haalt. Bij wijze van experiment maakte fabrikant Santa Cruz een speciale trialsbike voor de Schotse vedette. Wij kregen te zien net hoe onbreekbaar het carbon is dat daarvoor is gebruikt.
De samenwerking tussen de Schotse trialslegende en het Californische fietsmerk begon ten tijde van ‘The Ridge’, het filmpje van MacAskill dat zomaar even 56 miljoen keer werd bekeken (geniet nog even van de beelden via de link onderaan het artikel). Daarvoor leende hij een Santa Cruz Bronson. Er volgden nog een aantal leenbeurten, maar bij Santa Cruz raakten ze zich steeds meer bewust van het nut van een ‘doorgedreven test’ door iemand die een fiets zo hard op de proef kan stellen. De eerste echte samenwerking kwam er dan bij de ontwikkeling van de carbon Reserve-wielen. MacAskill kreeg ze niet kapot, maar moest dat uiteindelijk toch proberen tijdens een ongelofelijke breektest (zie link onderaan dit artikel).
Voor die Reserve-wielen werd bij Santa Cruz een carbonlab opgestart. De productiefietsen worden dan nog wel in Azië gemaakt, door de expertise in Amerika kan er geëxperimenteerd worden met materialen die niet of nauwelijks mogen uitgevoerd worden. Daardoor konden de ingenieurs werken met een gevlochten carbonsoort die in de luchtvaart wordt gebruikt. Die dient als bovenlaag en maakt het frame zowat onverwoestbaar. Toen onze man even vroeg of dat betekende dat je hem gewoon vlak op de grond kon meppen zonder gevolgen, nam hoofdingenieur Nic McRae het frame vast en ramde het knalhard tegen de hoek van een metalen deur. Hij schrok zelf van zijn spontane actie, maar het kader kwam er zonder (kleer)scheuren vanaf. Benieuwd of we dit materiaal op andere fietsen zullen tegenkomen!
Ook de fabricatie van het frame gebeurde op een niet orthodoxe manier. Normaal moet de blaas en het EPS-schuim aan de binnenkant na elk frame worden weggegooid, maar McRae ontwierp een latex blaas die met een 3D-printer werd gemaakt. Die kan opnieuw worden gebruikt, zodat er veel minder afval is. Die blaas wordt opgevuld met glazen parels en dan wordt de blaas onder druk gezet eens de carbon matten zijn aangebracht en alles in de metalen vorm zit. Even bakken en de carbon vorm is klaar.
Al die technieken kunnen op termijn terugkeren in de productieframes, zodat de enorm hoge kostprijs voor die ene trialsbike, die uiteraard niet te koop wordt aangeboden, toch enigszins gerechtvaardigd is. Intussen kon MacAskill al uitgebreid testen – bij de eerste test in Schotland kwam er wel een doordeweekse oven en wat aluminiumfolie aan te pas om het frame te versterken – en kon hij zich aanpassen aan de twee kilo lichtere fiets. De Schot heeft er in elk geval een exclusief wapen bij. Bekijk het filmpje bovenaan dit artikel voor een uitgebreide blik op de fiets.