Wie problemen heeft met een afzakkende of vervelend knellende hartslagband rond de borst heeft tegenwoordig andere mogelijkheden. Onder andere Polar en Wahoo maken optische hartslagsensoren die je rond je arm moet dragen.
TEST: Polar OH1
Polar was de eerste van de twee met de OH1 (79,90 euro) en levert die ook met zijn fietscomputers, zoals bij onze Polar M460 (229,90 euro als pakket), een gps-trainingstoestel zonder routemogelijkheden en dus vooral gericht op sporters die hun training tijdens en na de rit grondig willen analyseren.
De sensor van de OH1 kun je op de armband klikken en eraf halen om op te laden op een bijgeleverde USB-sleutel. Daarna doe je de armband rond je bovenarm. Inschakelen gaat snel: gewoon op de knop drukken. Polar koos ervoor om zijn toestellen uitsluitend met Bluetooth te laten werken, waardoor je deze sensor niet kunt verbinden met een ANT+-fietscomputer. Verbinden met zowel smartphone als Polar M460 verliep snel en vlekkeloos.
In vergelijking met onze gewone hartslagband vertoonde deze OH1 geen vreemde sprongen. Hij volgde onze hartslag perfect, waardoor dit een goed alternatief is voor wie van die borstband af wil. Enige nadeel ten opzichte van het traditionele alternatief is de batterijduur. Doordat de optische meting meer energie opslorpt, is de batterij na hoogstens twaalf uur leeg. Wie nogal slordig is met de timing voor het opladen van elektrotoestellen zit dus snel in de problemen.
Deze Polar OH1 kan trouwens ook autonoom opnemen, zonder te verbinden met een ander apparaat, waarna je de gegevens kunt uploaden naar je trainingssoftware. Voor fietsen is dat net wat minder interessant omdat je dan enkel hartslaggegevens hebt en geen andere info.
TEST: Wahoo Tickr Fit
Wahoo zorgde met al zijn Bluetooth-accessoires voor een ware revolutie in de trainingsbranche. Deze Tickr Fit (79,99 euro) was dan ook een logische toevoeging aan het gamma.
In tegenstelling tot de Polar OH1 kan de Tickr Fit niet autonoom opnemen, maar heeft hij naast Bluetooth wel ANT+ aan boord, zodat hij met compatibele toestellen kan verbinden, en heeft hij een verwachte batterijduur van 30 uur. Opladen gebeurt via een specifieke USB-kabel.
Verbinden met verschillende fietscomputers en Zwift (via ANT+-dongle in de laptop) bleek vlekkeloos, maar om hem met onze Samsung-telefoon te laten praten, moesten we eerst de Wahoo Fitness-app downloaden.
De Tickr Fit draag je rond je onderarm, dicht bij je elleboog. Dat ging even comfortabel als bij de Polar, al kregen we tijdens een rit twee keer de indruk dat de sensor niet helemaal mee was. Doordat hij voor de rest goed onze hartslag volgde, vinden we dat geen breekpunt. Positief is de batterijduur en de duoverbinding (Bluetooth en ANT+).