Zelfs diep in Italië wintert het flink in februari. Cycling.be ging er een rit van Tirreno-Adriatico verkennen, rond de Monte Terminillo (zie maartnummer cycling.be magazine). In onze koffer: winterse fietskleding van Sugoi.
Sugoi is een Canadees merk van fietskledij en daar weten ze hoe hard een winter zijn kan. Hun herfst-/wintercollectie wil ik onder de loep nemen tijdens mijn winterse tocht door de Apennijnen rond het massief van de Monte Terminillo. Ik stippel een rit uit van Rieti (505 m) naar Leonessa (962 m), met onderweg een besneeuwde bergpas van 1.100 meter. Heen en terug goed voor zeventig kilometer en flink wat klimmen en dalen.
LAAGJE VOOR LAAGJE
Het is 4°C wanneer ik om tien uur ’s morgens mijn schoenen in de pedalen klik. De zon schijnt bemoedigend, de lucht is blauw, maar het blijft koud. Je weet dat dichter tegen het middaguur de temperatuur nog zal stijgen; al is het moeilijk in te schatten of de stijgende hoogtemeters die winst onderweg niet zullen uitvlakken. Ik besluit om drie lagen aan te trekken. Eerst thermisch ondergoed om het lichaamszweet op te nemen en af te voeren. Daarboven kies ik voor twee shirts boven elkaar: de RS Thermal en de RS Zero. Dat lijkt op het eerste gezicht misschien een vreemde keuze, maar ten eerste is het écht koud en ten tweede vervaagt ook bij deze producent het onderscheid tussen een wintershirt en een winterjas.
STRAKKE STRETCHTRUI
De RS Thermal is een shirt dat volgens de productomschrijving ideaal is om op frisse herfst- of lenteochtenden aan te trekken. Het door Sugoi ontwikkelde Zero-materiaal blinkt uit door zijn thermische kwaliteit. Ik merk meteen hoe aangenaam het fleecemateriaal aan de binnenzijde aanvoelt. Sugoi produceert deze trui volgens hun sportieve Pro Fit-aanpak. Dat betekent dat ze voor een erg strakke lijn kiezen, die nauw aansluit rond het lichaam. Toch krijg ik geen klemmend gevoel. Het materiaal blijft immers licht voor een thermische trui, en beschikt vooral over een opvallend goede stretch. De kraag komt vrij hoog en sluit goed af. Zo heb ik het graag. Geen geklooi daardoor met buffs of sjaaltjes; en de weggewerkte rits schuurt niet vervelend op mijn adamsappel. Vreemd vind ik wel dat deze trui met korte mouwen geleverd wordt; weliswaar met twee armwarmers als accessoire (geen sprake van om die vandaag uit te laten!). Dat maakt het een ideaal kledingstuk voor een wijfelende herfst- of lentedag.
WINDDICHT EN ADEMEND
Ik vertrek koud in Rieti voor de eerste twaalf kilometer door de vallei. Na een kwartier krijg ik het aangenaam warm van de inspanning, zonder me te pletter te zweten. Prima kledijkeuze dus! Boven de RS Thermal draag ik als derde laag nog de RS Zero. Is die eerste trui nog een veelzijdig compromisshirt, dan is de RS Zero duidelijk ontwikkeld voor de koudste fietsdagen. Sugoi catalogiseert hem nog onder de fietstruien, maar ik draag hem vandaag eerder als jas over de eerste trui. Hij heeft wel geen waterafstotende kwaliteiten, maar dat hoeft niet op een droge dag als vandaag. De thermische kwaliteit daarentegen is er wel. Borst en armen (die het meest wind vangen) bestaan uit Firewall 180, een winddicht materiaal. Maar ook hier is de stof zo licht dat ze een hoog ademend vermogen behoudt – vooral langs de rugzijde en onderaan de armen wordt vocht afgevoerd. Ook hier koos men voor een Pro Fit-snit: erg strak dus maar dankzij de elastische stretchstof ondervind ik er onderweg niet het minste ongemak door. Meer nog, het aangename draag- en comfortgevoel is misschien wel de grootste troef van Sugoi. Bovendien kun je met zo’n lichte en strakke kledij meerdere lagen aantrekken, zonder als een skiër op je fiets te moeten kruipen. Eén nadeel aan zo’n lichte stretchstof: de drie rugzakjes beginnen wat sneller door te hangen als er wat gewicht in opgeborgen wordt. Prettige vaststelling is dan weer dat de RS Zero deels in helblauw (de mijne) of geel verkrijgbaar is; in tegenstelling tot de enkel zwarte RS Thermal. Zeker op donkere winterdagen draag ik toch liever een fel kleurtje. Beide truien hebben fluo accenten; al vind ik dat Sugoi net als veel van zijn concurrenten er nog te spaarzaam mee omspringt.
COMFORTABELE BROEK
Ondertussen ben ik aan het klimmen. Met een gemiddelde van 6% kan ik een regelmatig tempo aanhouden. Wanneer ik de 1000 meter-grens overschrijd, fiets ik al een tijd tussen de sneeuw. De temperatuur is er tot 2°C gezakt en op het hoogste punt zal daar nog een graad van af gaan. Maar wie klimt, produceert veel warmte en voelt de koude minder. Ook niet op de benen. De Evolution MidZero Bib Tight is een broek met gelijkaardige thermische kwaliteiten als de wintertrui. Ook hier langs de binnenzijde aangenaam warme fleece. Het buitenwerk is opgebouwd uit acht verschillende panden (al merk je dat niet), die ofwel wind afstoten en warmte binnenhouden (zoals aan de knieën) of ademen en ventileren (op minder aan de wind blootgestelde plaatsen). De enkelritsen zorgen dat de broek onderaan goed afsluit. Topper ook in deze Sugoi-broek is het RC Pro Chamois zeem. Dat bezit verschillende vlakken die elk de aparte lichaamspunten omsluiten en voor drukontlasting en demping zorgen. Een centraal luchtkanaal garandeert de nodige luchtcirculatie. Zelden voelde ik me meteen zo comfortabel op het zadel in een nieuwe broek.
VEELZIJDIG JASJE
Maar dan volgt de weg terug. Die gaat voornamelijk bergaf. Vijftien kilometer lang gaat het tegen snelheden tussen 30 en 40 km/u. Wijselijk trek ik daarom nog een extra jas aan, de Versa Bike jacket. Deze jas is ruimer van pasvorm, en dat mag wel met drie lagen eronder. Hij beschermt tegen water en (koude) wind; vooral die laatste kwaliteit is vandaag welkom. Hier wel veel reflecterende strips en felle kleuren (blauw, geel en rood). De meest bijzondere eigenschap is dat je deze jas eenvoudig kunt strippen tot een mouwloze vest. Niet via gedoe met ritsen aan de bovenarmen, maar via een ingenieus systeem van ingenaaide magneetjes. Het is wel even oefenen hoe je dat precies doet, maar eens onder de knie erken je snel de voordelen ervan. Je zou zo zelfs tijdens het fietsen de mouwen en schouders (als een bolero uit één stuk) snel kunnen verwijderen en opbergen in de afsluitbare rugzak. Zeker hogerop tussen de sneeuwbermen daalt de gevoelstemperatuur tot onder het vriespunt en dus hou ik alles aan. Maar de Versa Bike jacket bewijst wel een veelzijdig en functioneel jasje te zijn.
KOUDE VINGERTOPPEN
En dan komen ook de handen op de proppen. Op zulke dagen heb ik spijt dat fietsers niet met warme wanten kunnen fietsen (te gevaarlijk bij het remmen – zeker in een afdaling!). Sugoi heeft wel lobster gloves (vingers per twee), maar ik trok de RS Zero Plus handschoen aan. Die zou geschikt zijn voor temperaturen tot het vriespunt. En… hij doorstaat de test op het randje. Geen afbreuk aan de thermische kwaliteiten, maar vijftien kilometer tegen een flinke snelheid door de koude dalen is lang. Mijn vingers omklemmen constant de remmen, waardoor de vingertoppen onophoudelijk de koude wind opvangen. En zelfs door deze handschoen snijdt dan op de duur de koude heen. Maar in ‘normalere’ ritten maak ik me sterk dat deze handschoen meer dan goed dienst doet. Handig is de duimtip, waarmee je touchscreens kan bedienen. Het werkt degelijk. Ik maak er dankbaar gebruik van voor de bediening van mijn gps.
Terug in de vallei is de middagtemperatuur opgelopen tot 14°C. Dat is geen winterweer meer, maar lijkt al op een vroege Italiaanse lentedag. Ik speel enkele lagen uit. De zon neemt het van de warme winterkledij over. Op het eerste terras trek ik de remmen dicht en bestel een cappuccino.
Gunter testte volgende producten uit het wintergamma van Sugoi:
Evolution Midzero Bib Tight: 119.90 euro
Versa Bike Jacket: 89.90 euro
RS Zero Jersey: 119.90 euro
RS Thermal Jersey: 89.90 euro
Midzero Arm warmers: 29.90 euro
RS zero plus glove: 49.90 euro