Zijn ambitie in zijn eerste jaar als voltijds eliteveldrijder? “Een cross winnen”, aldus Thibau Nys in het septembernummer van Poggio. In Beringen was het al meteen prijs …
Wil je volledig crosser blijven, ook als je verder doorgroeit als wegrenner?
Thibau Nys: “Ik wil toch altijd minstens tien crossen per seizoen blijven rijden, ja. Dat zal natuurlijk afhangen van hoe mijn wegcarrière evolueert. Én mijn crosscarrière. Ik wil me zeker niet met hen vergelijken, maar als je ziet wat Wout van Aert en Mathieu van der Poel in het veld gepresteerd hebben, dan snap ik dat zij naar de weg zijn getrokken om andere, grotere ambities na te streven. Voor ik de cross op een lager pitje zet, wil ik er eerst mijn grote doelen bereiken. Dat kan nog even duren, maar dat vind ik helemaal niet erg.”
Want cross is sowieso je grootste passie? Groter dan de weg?
“Ja.”
Kun je uitleggen waarom? Het is winter, het is koud en nat, je moet door slijk en zand ploegen …
(glundert) “Hoe meer we het erover hebben, hoe meer ik ‘het’ voel. Want dat is het: een gevoel van opwinding. Omdat ik in de cross meer mijn eigen ding kan doen. Neem nu de Baloise Belgium Tour. Superleuke wedstrijd, maar daar zijn twee of drie ritten bij waarvan je denkt: ‘Pfff, straks is het sprint. Hoelang nog? Een uur of twee …’ Ik vind dat niet leuk. Maar … ik win liever op de weg.”
Hoezo?
“Dat klinkt misschien tegenstrijdig, maar winnen op de weg is vaak moeilijker en krijgt ook meer weerklank. Als je me zou vragen een lijstje te maken van wat ik al bereikt heb, dan bestaat mijn top 3 wel uit prestaties op de weg. De Europese titel op de weg bij de beloften in 2021 schat ik bijvoorbeeld hoger in dan mijn wereldtitel bij de beloften in het veld. Maar dat neemt niet weg dat ik altijd wil blijven crossen.”
Aan hoeveel veldritten per seizoen denk je dan?
“Er staan zo’n veertig crossen op de kalender, maar niemand rijdt die allemaal. Lars van der Haar rijdt er bijvoorbeeld 32. Als ik er dan maar een kleine tien minder rijd, vind ik dat ik mezelf nog altijd fulltime crosser mag noemen.”
Zonder jullie talent met elkaar te vergelijken: eigenlijk ben jij al op jongere leeftijd succesvol op de weg dan Wout van Aert of Mathieu van der Poel. Gaat de verhouding dan ook niet sneller verschuiven in het nadeel van de cross?
“Dat zou kunnen. En dat zou ik niet eens zo erg vinden, op voorwaarde dat ik op de weg dan ook presteer, dat er in plaats van die ‘opoffering’ ook voldoening komt. Anders zal het in mijn achterhoofd wel blijven knagen waarom ik niet een paar crossen meer had mogen rijden. Want zoals ik al zei: ik doe het nog veel te graag.”
Het is een puzzel, niet?
“Vast en zeker, maar dat maakt het ook boeiend. Het is een luxeprobleem.”
Lees het volledige artikel in de nieuwe editie van Poggio, nu verkrijgbaar in de winkel, HIER online te bestellen of HIER online te lezen via Blendle. Abonneer je HIER en geniet van onze aantrekkelijke abonnementsformules!