Een dag na de mooie prestatie van Greg Van Avermaet en Tim Wellens op de Toscaanse witte wegen was het onze beurt om te genieten van landschap, grind en nijdige klimmetjes. Mede door het flandrienweer merkten we al snel dat de Gran Fondo Strade Bianche niet met zich laat sollen.
Een dag na de profrenners, toen Michal Kwiatkowski en Elisa Longo Borghini de overwinning wegkaapten, was het de beurt aan de amateurs en recreanten om hun Strade Bianche te rijden. De populariteit van de profkoers is zowel bij renners als fans niet te stuiten en dat merk je ook aan het aantal deelnemers van de Gran Fondo Strade Bianche. De organisatie bereikte al snel de limiet van 5.000 deelnemers, meer dan het dubbele van vorig jaar. Wie slim was (en tijd had), zorgde dat hij voor of na het evenement nog wat kon proeven van het mooie Toscane.
Deze eerste afspraak op de kalender van WeAreCycling.com was meteen een stevige. Wie koos voor de lange afstand (er was ook een mediofondo van 88 km), kreeg hetzelfde parcours als de vrouwen voor de kiezen: 130 km en zo’n 1.300 hoogtemeters. Bij de WorldTour-mannen was dat 175 km. Dé uitdaging daarbij waren natuurlijk de stroken ‘sterrato’, zeker nu ze er nat bij lagen. Die acht sectoren waren goed voor 30 kilometer grindwegen. Lekke banden waren daarbij geen uitzondering, zoals je wel kunt verwachten. Gelukkig hadden wij van Eddy Merckx een Strasbourg 71 ter beschikking gekregen. Deze gravelracer heeft 36 mm brede bandjes rond de velg liggen. Bergop zorgde dat voor wat nadeel, maar in de afdaling vlogen we krampachtig remmende deelnemers voorbij.
We konden niet altijd even goed genieten van het magnifieke landschap door de striemende regen, maar op de momenten dat we wat beter zicht hadden, hoefden we maar lukraak een foto te nemen om een adembenemende postkaart te kunnen maken. Toscane blijft een paradijs, voor zowel fietsers, bourgondiërs als liefhebbers van schoonheid.
Wat we al snel konden constateren: het aantal hoogtemeters is bij deze tocht bijlange niet representabel voor de zwaartegraad. Vlak is het namelijk praktisch nooit. En als het bergop gaat, is dat vaak met percentages tot 15 à 20 procent. Wie een uitdaging vroeg op het seizoen nodig heeft, is met de Gran Fondo Strade Bianche dus echt wel aan het goede adres.
Wielerkampioenen spotten kon je al meteen aan de start doen. Naast Fabian Cancellara en het team van Trek-Segafredo, met o.a. Jasper Stuyven, merkten we de gezichten van Paolo Bettini, Johan Museeuw, Ivan Basso, Andrea Tafi en Alessandro Ballan op. De overwinning ging echter naar Roberto Cesaro in een meer dan stevige tijd van 3u48’10”. Bij de vrouwen was dat Simona Parente in 4u07’56”.
Lees een uitgebreide reportage over de Gran Fondo Strade Bianche en een testverslag van de Eddy Merckx Strasbourg 71 in het aprilnummer van cycling.be magazine, vanaf 28 maart in de winkel!