Dit voorjaar ontpopte Demi Vollering zich tot de nieuwe koningin van de klimkoersen. Vanwaar haar opzienbarende progressie? Heeft ze Van Vleuten nu definitief overvleugeld? En wat betekent dit met het oog op de Tour de France Femmes? We vroegen het niet alleen aan Vollering zelf, maar ook aan drie andere kenners en ervaringsdeskundigen.

Text: Redactie
Photos: Belga Images

Met vijf overwinningen op acht wedstrijddagen was Demi Vollering ontegensprekelijk dé vrouw van het voorjaar. Ook in de Spaanse lentekoersen kwam ze uitstekend voor de dag, met onder meer twee ritzeges in de Vuelta. Hoe komt het dat Vollering zo veel beter lijkt te zijn dan vorig seizoen, toen ze geen grote overwinning boekte? Zelf ziet ze een aantal verklaringen voor haar steile opmars. “Ik ben nog altijd vrij jong (26 jaar, red.) en ben me nog volop aan het ontwikkelen. Ik heb enerzijds het idee dat ik fysiek steeds sterker wordt, maar ook tactisch begrijp ik het koersen steeds meer. In dit team leer ik veel van mensen als Anna van der Breggen, Chantal van den Broek-Blaak, Danny Stam en Lars Boom. Het helpt als je zo veel koerskennis om je heen hebt. Wat ik al van hen leerde? Ik moest vooral slimmer rijden, zij het zonder er al te veel over na te denken. Het moest meer koersen op instinct worden. Maar ik moest ook mijn motor vergroten en veel trainingsuren maken. Ik hoop voortaan elk jaar nog een tikkeltje te kunnen groeien, zodat ik een complete renster kan zijn.”

Vollering geeft toe dat de strijd met Van Vleuten haar bezig heeft gehouden in de aanloop naar het nieuwe seizoen. “Soms kroop Annemiek wel in mijn hoofd. Dan had ik tal van vragen. Zoals: moet ik zo veel trainen als zij? Het antwoord is nee. Ik ben nog altijd relatief nieuw in het wielrennen (tot 2018 was Vollering actief als schaatsster, red.). Als ik zo veel ga trainen, heeft dat geen zin. Dan sla je een paar jaar over in je ontwikkeling. Een van mijn sterke punten is dat ik goed kan zijn met minder trainingsuren. Mijn lichaam kan dat beter aan en ik wil niet over mijn grenzen gaan. In de Tour van vorig jaar was ik de beste versie van mezelf, omdat het zo’n belangrijk doel was. En dit voorjaar trok ik die lijn door. Het is prettig om te zien dat ik gestaag blijf verbeteren. Op Annemieks leeftijd is het lastig om dezelfde progressie te maken. Ik weet dat ik haar kan verslaan, maar de focus ligt op mijn eigen prestaties en ontwikkeling. Mentaal word je ouder en ook wijzer. Dat maakt eveneens een verschil. Vorig jaar twijfelde ik meer, nu ben ik al zekerder. Ik ben in alle opzichten gegroeid en dat voel ik momenteel.”

Harder en slimmer trainen

Vollering veranderde het geweer van schouder in het voorbije tussenseizoen. Zo zat ze veel vroeger dan anders op de fiets. “In het verleden was ik tot december aan het flierefluiten en zat ik wat op de mountainbike, waarbij het vooral om fun ging. Ditmaal waren we al in november met ons team op trainingskamp in Californië. Daarna ben ik ook thuis op de racefiets blijven rijden en dat heeft zijn vruchten afgeworpen. Voorheen was ik bang om te vroeg te herbeginnen, uit vrees om het plezier in het fietsen te verliezen. Dit jaar heb ik meer het gevoel dat ik weet wat ik nodig heb om te presteren.

Lees het volledige artikel in de nieuwe editie van Poggio, nu verkrijgbaar in de winkel, HIER online te bestellen of HIER online te lezen via Blendle. Abonneer je HIER en geniet van onze aantrekkelijke abonnementsformules!