De kopmannen die de Ronde van Vlaanderen moeten kleuren, zullen ook in Parijs-Roubaix grotendeels de speerpunten worden. “Toch is de Helleklassieker nog wat anders dan de Ronde”, verklaart Leukemans in het aprilnummer van cycling.be magazine.
“Beide koersen zijn verraderlijk, hard en mooi, maar de Ronde is explosiever met de korte, nijdige kasseihellingen”, legt Björn Leukemans uit. “In Parijs-Roubaix is het meer een lange strijd man tegen man. Zelfs als je materiaalpech hebt, mag je je oren niet laten hangen. Als je goed over kasseien kunt rijden en mits een goeie dag, kun je nog veel rechtzetten.” Is Parijs-Roubaix nu echt de zwaarste klassieker die je helemaal uitwringt tot je als een dweil neerdwarrelt in de zetel? “Parijs-Roubaix is hard, maar niet zwaarder dan de andere klassiekers. Ze zijn allemaal zwaar en moeilijk om te winnen”, stelt Leukemans duidelijk.
Etixx – Quick-Step, Katusha en Tinkoff zullen net als in de Ronde de wedstrijd moeten controleren. “Zij hebben weer de smaakmakers in hun teams, maar ik schat dat Sagan het hier toch moeilijker zal hebben dan in de Ronde. Team Sky zal ook wel een handje toesteken, net als Trek-Segafredo, die ook wat werk zullen opknappen. Maar het heft in eigen handen nemen, zie ik hen niet doen. Ook de mannen van LottoNL-Jumbo zullen de hele dag rond Vanmarcke postvatten om hem te beschermen.”
VOORDEEL UIT TECHNIEK
Een droge, stoffige Parijs-Roubaix is spectaculair, maar een uitgeregende editie neemt helemaal heroïsche proporties aan. “Als het regent (volgens de laatste berichten kan het zaterdagnamiddag en -avond wat regenen, maar zondag zou het droog blijven, red.), moet je nog meer aandacht schenken aan het materiaal en de gladheid van de kasseien. Dat kan zeker een mentale knak geven bij mannen die hier niet goed mee om kunnen. Ik heb nooit een regenachtige Parijs-Roubaix gereden en daar ben ik heel blij om. Op een kassei die in de lucht steekt, zou ik niet graag onderuitgaan. In natte omstandigheden kunnen mannen als Sagan en Stybar zeker voordeel halen uit hun techniek. Zij durven iets meer dan anderen en dat levert naast een mentaal voordeel ook echte winst op. Maar tegen koud regenweer kun je je niet wapenen. In zo’n toestand is het zeker een wedstrijd voor sterke mannen die hier het beste tegen kunnen. Reken daar gerust Jürgen Roelandts bij. Hij kan Parijs-Roubaix aan en presteert ook goed in koude omstandigheden.”
RIJ ZELF DE HEL VAN HET NOORDEN
Heb je ook de smaak te pakken om een dagje stof te gaan vreten in het noorden van Frankrijk? Sinds een paar jaar kun je zelf de kasseistroken gaan temmen tijdens de Paris-Roubaix Challenge. Voor wie wil deelnemen, heeft analist en ervaringsdeskundige Leukemans nog enkele tips. “De banden niet te hard zetten, zodat je niet van hier naar daar dokkert. En zoveel mogelijk bovenaan op de rug van de kasseien rijden. Je ondervindt er minder weerstand dan aan de zijkanten en de kans op lekrijden is er kleiner”, geeft Björn mee. Inschrijven voor zaterdag kan alleen nog door vooraf het formulier online in te vullen en ter plaatse te betalen (zie link onder dit artikel).
KASSEIHELLING TOEGEVOEGD
Na drie jaar afwezigheid keert de kasseihelling Côte du Hameau du Buat terug in het parcours. Dat is een klim van iets meer dan een kilometer aan gemiddeld 3,6 % maar wel met een nijdig stukje dat oploopt tot net geen 10 %. Heel veel moet je er wel niet van verwachten, want het klimmetje zit al in de zesde kasseisector (Capelle-Sur-Écaillon > Ruesnes).
HOTSPOTS:
KASSEISTROKEN
Parijs-Roubaix ademt – hoe pijnlijk ze ook kunnen zijn – kasseien. Wil je de echte sfeer in de Hel van het Noorden opsnuiven, moet je langs een van de 27 kasseistroken gaan staan om de renners als gladiatoren te onthalen. De belangrijkste en meest beruchte stroken zijn het Bos van Wallers, Mons-en-Pévèle en Carrefour de l’Arbre. Neem bij droog weer misschien een mondkapje mee om geen stoflong op te lopen.
VELODROOM
Wordt de strijd niet beslist op de kasseien, dan zal het op de legendarische Velodroom moeten gebeuren. Wie hier postvat, kan afgepeigerde renners zien aankomen en delen in vreugde en verdriet.
CRUCIALE PUNTEN:
BOS VAN WALLERS
Het eerste echte gevecht in het peloton begint in de aanloop naar het Bos. Hier wil iedereen vooraan zitten en dat moet ook. In het Bos gebeurt er zo veel dat je koers over kan zijn als je niet bij de les bent. Gewoonlijk valt het nadien wel weer stil en komt iedereen aansluiten, maar toch kun je beter vooraan zitten om energie te sparen in plaats van te moeten achtervolgen na een valpartij of oponthoud.
MONS-EN-PÉVÈLE EN CARREFOUR DE L’ARBRE
Op deze twee vijfsterrenstroken barst de strijd volledig los. Met nog vijftig kilometer tot de streep kunnen de sterke beren hun krachten verenigen om samen weg te rijden op Mons-en-Pévèle. Wie zich veruit de sterkste voelt, kan zoals Boonen in 2012 ferm de gas opendraaien en iedereen uit het wiel kletsen. Ook op Carrefour de l’Arbre kan nog iemand proberen een solo op te zetten naar Roubaix.
VELODROOM
Wie tijd genoeg heeft om na te denken over zijn zegegebaar, kan genieten van de rondjes op de piste in Roubaix. Al kan het er ook uitdraaien op een prangende spurt waarbij piste-ervaring een groot voordeel is. Wie zich laat ringeloren op deze ongewone aankomst, kan nadien wel zijn stuur in twee slaan, maar de wielerpiste hoort bij de magie van Parijs-Roubaix.
ULTIEME AANVAL
Als het onderweg niet wordt beslist op de talrijk aanwezige kasseistroken, draait het meestal uit op een spurt. Maar wat doe je als je een spreekwoordelijk strijkijzer bent in een sprint? “Ik zou de spurt niet afwachten, want dan ben je gezien. Op een dikke twee kilometer voor de eindmeet loopt het nog een stukje bergop. Als ik goeie benen had, zou ik daar nog een ultieme aanvalspoging opzetten. Ik heb er ooit Andrei Tchmil een prik zien uitdelen. Wie daar nog eens ferm het tempo de hoogte injaagt, hoort veel renners achter zich kraken”, vertelt Leukemans, die in 2010 als vierde finishte.
Lees het volledige artikel in het aprilnummer van cycling.be magazine, nu in de winkel! Of lees het artikel HIER online verder op Blendle.