Op zoek naar nieuw vrouwelijk wielertalent op de FUN-koers van Femmeus in Oetingen.

Text: Redactie
Photos: David Stockman

De vrouwenkoers boomt. Dat heeft de Tour de France Femmes deze zomer dubbel en dik in de verf gezet. De wielerpiramide in België kan echter nog wat ondersteuning gebruiken. Wij nestelden ons begin augustus een dag in het spoor van de vrouwen van Femmeus op de FUN-koers in Oetingen. Koersen om te leren koersen. “Op termijn moet dit voor een bredere doorstroming naar de elite zorgen.”

10u43 – Rugnummers en koffie

Aan de overkant van de straat baadt de kerk van Oetingen in een aangenaam ochtendzonnetje. Het podium staat klaar, het hamburgerkraam iets verderop ademt nog geen geur van een verse snack uit. In café ‘Het Vijfde Wiel’ – bij Freddy & Brigitte – worden vooral koffies en frisdrank geserveerd, al schuift er op dit vroege uur ook al een fris getapt pintje over de toog. In een achterafzaaltje druppelen de rensters één voor één binnen om hun rugnummer op te halen.

Voor een aantal vrouwen is het de allereerste keer dat ze een rugnummer zullen opspelden, het voelt nog niet helemaal vertrouwd aan. Bij de 27-jarige Laura Bernagie roept het herinneringen uit een ver verleden op. “Ik heb nog gekoerst bij de jeugd, maar ik heb nooit de stap naar de elite gezet”, verklapt de Oost-Vlaamse, die dertien maanden geleden mama werd. “Sinds februari van dit jaar ben ik weer intensief aan het sporten en ik wilde graag nog eens het ‘pelotongevoel’ ervaren. Op zondag rijd ik wel met een club, maar dat is niet hetzelfde. En de barrière om in te stappen bij de elitedames is te groot. Op deze manier kan ik toch nog een beetje proeven van de competitie.”

De ambitie om in de toekomst alsnog de stap hogerop te zetten, is er voorlopig niet bij Laura. Maar die voelen we wel wanneer we op het terras Tatiana Triest tegen het lijf lopen. De 29-jarige journaliste is druk in de weer. Fiets controleren, bidon vullen en schoentjes aantrekken. “Het zou mooi zijn om op een dag aan de start van het BK te staan”, floept ze er plots uit. Straffe uitspraak. Tatiana zit nog maar zo’n twee jaar op de fiets. “Tijdens de coronalockdown ben ik beginnen fietsen. Eerst op een koersfiets van papa: twee maten te groot en veel pijn aan nek en rug.” De koersmicrobe won de strijd van de kwaaltjes en tegenwoordig heeft ze een eigenstate of the art tweewieler. Ze gaat vaak samen met mannen op pad. “Zij maken er onderweg kleine wedstrijdjes van, inclusief enkele sprintjes. Ik wilde mezelf absoluut ook eens testen tegen andere vrouwen. De eerste vraag was: vind ik dat überhaupt wel fijn om te doen?”

Al snel kwam er een bevestigend antwoord. Van de FUN-koersen van Femmeus miste Tatiana slechts één wedstrijd. Bovendien voegde ze er nog een aantal koersen van de Landelijke Wielerunie aan toe. “De eerste keer in een peloton voelde wat chaotisch aan, maar dit is de perfecte manier om deze sport als vrouw te leren kennen. Volgend jaar wil ik graag bij de elite rondrijden, dus dan is het toch goed om al een klein beetje wedstrijdervaring te hebben. Het verschil zal gigantisch zijn, maar zonder deze FUN-koersen is die stap nog groter. Te groot misschien.”

Lees het volledige artikel in de nieuwe editie van Cycling, nu verkrijgbaar in de winkel, HIER online te bestellen of HIER online te lezen via Blendle. Abonneer je HIER en geniet van onze aantrekkelijke abonnementsformules!