Bij Garmin-Sharp hebben de renners de keuze tussen vier modellen van Cervélo. De ploeg geeft uitleg over die verdeling en over de kwaliteiten van de nieuwe S3 waarmee Tom-Jelte Slagter al won.
Waarom kiezen de renners de Cervélo S3 en niet het topmodel uit de aerolijn, de S5? En waarom zouden ze een klassiekere fiets als de R5 kiezen? Eerst een korte uitleg over de vier modellen waaruit ze kunnen kiezen:
P5: voor (ploegen)tijdritten waar aerodynamica de eerste zorg is, want minder luchtweerstand = een betere tijd.
S5: voor bergachtige, technische of klimtijdritten waar zowel stuurgedrag als aerodynamica belangrijk zijn, maar ook gewicht in rekening wordt genomen.
R5: voor rittenkoersen en eendagswedstrijden waar er veel moet worden geklommen, maar ook voor bepaalde koersen over ruwe wegen.
S3: voor wegwedstrijden met wat nadruk op klimmen, waar aerodynamica nog altijd een voordeel kan opleveren.
Daardoor komt de S3 in een unieke positie te zitten. Zoals je recent kon zien tijdens Parijs-Nice, gebruikte Tom-Jelte Slagter de S3 bij zijn beide ritzeges. Lange ritten en korte, steile beklimmingen zoals tijdens de voorbije Koers naar de Zon waren perfect voor een fiets zoals de S3, én voor een renner als Tom-Jelte.
Het echte voordeel van meerdere fietsopties is dat de renner een fiets kan kiezen naargelang zijn koersstijl, zijn fietspositie, en de omstandigheden van de dag.
De S3 is vernieuwd voor 2013 met een verlopend balhoofd die de laterale stijfheid met 16% verbetert voor precies sturen. De voorvork laat bredere banden toe. De grotere schuine buis verbetert de stijfheid en heeft een afgeplat stuk, zodat bidons een integraal deel van het aeroprofiel vormen. De kabelvoering is toekomstgericht en laat mechanische, elektronische en hydraulische kabels intern door het frame lopen. De zitbuis is deels uitgesneden om de luchtstroom beter rond het achterwiel te leiden en ook 25 mm bandjes toe te laten. De ultradunne staande achtervork is afgeleid van de RCA-superfiets, zodat aerodynamica wordt gelinkt aan comfort.