Met het winterse toertochtenseizoen voor de deur is de vraag actueler dan ooit: wie van de drie? Een gewone mountainbike, een crossfiets of een 29’er? Cyclo Sprint ging met de drie het veld in.

De eerste vraag die je moet beantwoorden, is: waar ga je vooral fietsen? Thuis in het bos om de hoek of elk weekend op steile hellingen in de Ardennen, of combineer je de twee? In het eerste geval kan een lichte of minder lichte hardtail volstaan, in het tweede geval kun je maar beter beschikken over voldoende veerweg voor- én achteraan.

Een tweede vraag is hoe je gewoonlijk fietst. Wil je niet onderdoen voor je ambitieuze fietsmaten die altijd het parcours om het snelst afraggen of zoek je vooral ontspanning in de buitenlucht en wil je comfort tijdens het rijden? En dan is er nog het budget. Crossfietsen zijn minder gevraagd en de prijzen ervan zijn daarom relatief laag. MTB’s zijn populair en met name 29’ers vliegen de deur uit. Dubbelgeveerde fietsen zijn sowieso prijzig. In vergelijking met een hardtail met gelijkwaardige afmontage betaal je al snel enkele honderden euro extra.

Meer inzicht

Voor meer inzicht in de voor- en nadelen van de verschillende types fietsen trok Cyclo Sprint de bossen in en de hei op met een mountainbike met 26 inch wielen (de bekende MTB zoals iedereen hem kent, in dit geval hadden we een Moozes Avalanche), een crossfiets (Zannata Z46) en met de testfiets van deze maand, een Kona Big Kahuna met 29 inch wielen. De drie fietsen kosten telkens net iets meer dan 2.000 euro, om de vergelijking zo eerlijk mogelijk te houden.

De verschillen vooraf zijn overduidelijk. Zou het afhangen van de fietspositie waaraan je als wegrenner gewend bent, dan was de keuze niet moeilijk. De overstap van racefiets naar veldritfiets is immers niet zo groot. Op een crosser zit je iets ‘korter’, meer rechtop dus, maar de stuurinrichting is identiek aan die van een wegfiets. Je zet op dezelfde manier aan uit de bochten (met de handen bovenop de grepen) en schakelen verloopt ook hetzelfde.

Een MTB voelt heel anders aan. De geometrie van een MTB en zijn verende voorvork maken dat je meer rechtop zit, wat natuurlijk nodig is bij het klimwerk waarvoor MTB’s eigenlijk bedoeld zijn. De minder aërodynamische houding wordt versterkt doordat je armen gespreid staan (56-72 cm stuurbreedte, waar een racestuur gaat tot 44 cm) en ook je voeten zitten verder uit elkaar door een grotere afstand tussen de pedalen. Wat ook telt, is het verschil in gewicht. Met een crosser ben je op dat vlak altijd dik in het voordeel, tenzij je in de gelukkige omstandigheid bent om 6 mille of meer aan een bike te kunnen besteden.

Het uiterlijke verschil tussen de twee MTB’s is ook zonneklaar. Een tijdje geleden zag een 29’er er maar raar uit vanwege zijn oversized wielen. Ondertussen zijn het de 26 inch wielen geworden die kabouterachtig aandoen. Niets zo veranderlijk als de mening van een mens, zullen we maar zeggen.

Lees de volledige test in de Cyclo Sprint van november.