Straks begint wereldkampioen Mathieu van der Poel in Mol aan zijn veldritcampagne, met slechts één doel: een zesde regenboogtrui veroveren. In ons wielerjaaroverzicht lieten Greg Van Avermaet, Sep Vanmarcke en Dries Devenyns hun licht schijnen op het fenomeen ‘MVDP’.
Van Avermaet: “De reeks die Mathieu van der Poel dit seizoen heeft neergezet in het eendagswerk – Milaan-Sanremo, Parijs-Roubaix én WK – is impressionant. Of hij afgelopen winter iets speciaals heeft gedaan op training? Dat denk ik niet, hij is gewoon een extreem groot talent.”
Vanmarcke: “Het indrukwekkendste dat we van hem gezien hebben dit jaar was naar mijn mening zijn demarrage op de Poggio in Milaan-Sanremo. Die klim is op papier niet lastig genoeg om andere wereldtoppers uit het wiel te rijden, maar hij deed het wel, nota bene op een plek waar het bijna niet meer kon. Het WK was in zekere zin ‘logischer’, omdat het ‘punchy’ parcours perfect aansloot bij zijn fysieke capaciteiten en het op een bepaalde manier één lange cyclocross was.”
Devenyns: “Het WK was toch ook fenomenaal: hoe hij Van Aert en Pogacar daar losgooide … Voor mij is Van der Poel eveneens de definitie van puur talent. Ook naast de fiets, trouwens. Zet hem een masker op tijdens het golfen en je denkt dat je naar de PGA Tour aan het kijken bent.”
Vanmarcke: “Hij is eigenlijk een foutje van de natuur, maar dan in positieve zin. De versnelling die hij heeft bij het aanzetten, in combinatie met de timing van zijn doelen: dat maakt van hem zo’n unieke renner.”
Devenyns: “Hij is een meester in het pieken: op het juiste moment die topdag hebben. Wout van Aert – ook een absoluut toptalent, voor alle duidelijkheid – haalt heel het jaar door een hoog niveau, maar heeft minder die echte uitschieters. Van der Poel zal niet ieder seizoen zo’n wonderlijke serie neerzetten, maar lijkt op een of andere manier toch zijn persoonlijke code gekraakt te hebben.”
Vanmarcke: “Is het bij Mathieu een kwestie van het best kunnen of durven pieken? Zou een alleskunner als Wout de gok wagen om alles opzij te schuiven voor de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix? Hij piekt misschien meer naar een hele periode en kan haast overal meespelen voor winst, terwijl Van der Poel het in bepaalde wedstrijden echt laat lopen, als voorbereiding op die hogere doelen. Hij reed de Tour puur in functie van het WK. Als je een renner bent van zijn kaliber, moet je daar toch lef voor hebben. Zijn mindere winter zal een trigger geweest zijn om – samen met zijn ploeg – selectiever te zijn en nog nadrukkelijker all-in te gaan voor de grootste eendagskoersen. Wat vroeger een spelletje was, is nu een strak plan.”
Van Avermaet: “Als je zo’n seizoen neerzet, lijkt het natuurlijk alsof je alles perfect uitgekiend hebt. Maar vergis jullie niet: zelfs voor iemand als Mathieu zit het ‘m in de details en moeten alle puzzelstukjes perfect op hun plaats vallen. In Tirreno-Adriatico twijfelde hij oprecht of het wel wat zou worden dit jaar. Het niveau van de toppers ligt zo dicht bij elkaar dat niemand zeker kan zijn van zijn stuk. Milaan-Sanremo heeft mentaal voor een klik gezorgd bij Mathieu. Meteen zo’n klassieker winnen doet wonderen voor het zelfvertrouwen, waardoor het nadien iets makkelijker koersen is. In combinatie met zijn fysieke capaciteiten – en het vermogen om ze optimaal uit te spelen in de wedstrijden die hem liggen – is dat volgens mij de sleutel tot succes geweest.”