Ze kwamen, zagen en overwonnen meestal nog ook: Tadej Pogacar en Jonas Vingegaard kleurden het voorbije wielerseizoen. De ene was outstanding in het voorjaar, de andere in het rondewerk. Greg Van Avermaet, Sep Vanmarcke en Dries Devenyns gooiden ‘Pogi’ en ‘The Fisherman’ in de weegschaal in het kader van ons jaaroverzicht.
Vanmarcke: “Hoe Pogacar tekeerging in de Ronde van Vlaanderen, en dan meer bepaald op de Oude Kwaremont … Als je als lichtgewicht zo met de twee beste kasseicoureurs ter wereld kan afrekenen, om er vervolgens nog een indrukwekkende solo uit te persen, dan ben je de koning te rijk. Ik hoop dat hij zichzelf blijft en komend seizoen niet te nadrukkelijk op de Tour zal focussen. Het zou doodjammer zijn mocht hij de klassiekers voortaan links laten liggen.”
Van Avermaet: “Als je de Tour wil winnen, is het volgens mij geen voordeel om zo’n propvolle klassieke campagne af te werken. Maar dat maakt Pogacar ook tot de unieke coureur die hij is. Ik las dat hij ‘Vlaanderens Mooiste’ winnen het hoogtepunt van zijn jaar vond. En ondanks zijn drukke voorjaar en zijn polsbreuk in Luik-Bastenaken-Luik, die hem toch enkele weken heeft gekost in zijn voorbereiding, wordt hij tweede en wint hij twee ritten in de Tour. De combinatie Ronde van Vlaanderen-Ronde van Frankrijk lijkt me op zich niet onmogelijk, maar dan is het wel raadzaam om een beetje ‘afgelijnder’ te werk te gaan.”
Vanmarcke: “Ik vraag me af of hij komend seizoen effectief zal terugkeren naar de Ronde van Vlaanderen. De generatie van nu maalt minder om zegerecords in een bepaalde wedstrijd. Eens ze een bepaald doel hebben afgevinkt, zoeken ze graag een andere uitdaging op: been there, done that. Benieuwd of Pogacar ook zo’n type is. Daarnaast zal er misschien vanuit zijn ploeg een beetje druk gezet worden om toch nog eens voluit voor de Tour te gaan, want qua commerciële waarde blijft dat veruit de belangrijkste koers van het jaar.”
Van Avermaet: “Voor ploeg en sponsors gaat de Tour boven alles, maar misschien is Pogacar net op zijn sterkst als hij zijn eigen programma mag uitstippelen, inclusief de nodige variatie qua wedstrijden? Als je zo’n coureur in de rangen hebt, zou ik hem als teammanager ook zijn zin laten doen, eerlijk gezegd (lacht).”
Devenyns: “Ik twijfel er eigenlijk niet aan dat hij volgend jaar aan de start van de Ronde van Vlaanderen staat. Want laat me het zo formuleren: waar heeft hij de grootste kans om te winnen? Toch in Vlaanderen, lijkt me? En wat zijn inzinking in de Tour betreft: ik denk dat hij daar heeft meegemaakt wat we allemaal weleens meemaken. Aan het eind van het verhaal is Pogacar ook maar een mens van vlees en bloed …”
Vanmarcke: “In tegenstelling tot Vingegaard tijdens de tijdrit in de Tour: Van Aert die op dat lastige parcours een enorm goede chrono rijdt, Pogacar die nog een stuk sneller gaat en Jonas Vingegaard die nóg eens meer dan anderhalve minuut beter doet. Op een tijdrit van iets meer dan een halfuur, nota bene! Ik snap nog altijd niet hoe dat mogelijk is. Niet alleen fysiek, maar ook mentaal was hij die dag van een andere planeet. Hij geloofde zijn eigen powermeter zelfs niet, zo straf waren de waarden die hij trapte. Hij moet een van die zeldzame dagen in een carrière hebben gehad waarop je door de muur kan blijven gaan.”
Van Avermaet: “Vingegaard is een ronderenner pur sang. Ik zie hem niet zoals Pogacar een heel jaar schitteren in allerlei verschillende wedstrijden en ook koerstechnisch is er toch een verschil. Pogacar heeft een bredere waaier van mogelijkheden, maar daar moeten we Vingegaard niet op afrekenen. Wat hij in de Ronde van het Baskenland, de Dauphiné, de Tour en de Vuelta heeft laten zien, is grote klasse. Misschien dat hij ook wel zijn plan zou kunnen trekken in de Ronde van Vlaanderen, maar volgens mij interesseert het hem gewoon niet.”
Vanmarcke: “De manier waarop Jumbo-Visma alles stroomlijnt in functie van de Tour maakt toch echt wel een groot verschil in vergelijking met Pogacar bij UAE Team Emirates. Vingegaard zit heel het jaar in een gelijkaardige structuur en rijdt enkel wedstrijden die bij zijn profiel passen, terwijl Pogacar regelmatig van aanpak verandert en zich na het voorjaar nog moet omscholen naar ronderenner. Na de Ronde van het Baskenland verdween Vingegaard van de radar om tot in het kleinste detail toe te leven naar de Tour, terwijl Pogacar op dat moment nog wilde schitteren in de Ardennenklassiekers. Kortom: de insteek is anders en dat heeft voor Vingegaard duidelijk zijn vruchten afgeworpen.”
Lees het volledige artikel in de nieuwe editie van Poggio, nu verkrijgbaar in de winkel, HIER online te bestellen of HIER online te lezen via Blendle.