In de laatste week van de Ronde van Frankrijk is alles nog mogelijk, want in bloedhete temperaturen en met nog vier loodzware ritten kunnen de kaarten nog helemaal door elkaar worden geschud. Ontdek hier de analyse van Bernard Hinault en klik op alle bergen om het klimprofiel en andere info te ontdekken!
WOENSDAG 24 JULI: RIT 17
Pont du Gard – Gap (206 km – heuvels)
Wie de raad van Bernard Hinault opgevolgd heeft en de dag voordien pas rijkelijk laat heeft ingeschakeld, krijgt bij deze een herkansing om de magnifieke Pont du Gard te aanschouwen. Het Romeinse aquaduct uit de eerste eeuw na Christus geeft de start van deze zeventiende etappe een prestigieus tintje. Het glooiende landschap dat nadien volgt, is een perfect aperitief voor het nakende drieluik in de Alpen. Via de Rhônevallei, het Romeinse theater van Orange en Vaison-la-Romaine gaat het naar de Col de la Sentinelle (5,2 km à 5,4 %), die gezien zijn top op 8,5 kilometer van de meet een belangrijk aandeel zal hebben in de strijd om de dagzege. De voorbije drie edities kwam de winnaar steevast solo aan in Gap. Krijgen we anno 2019 opnieuw een laureaat die niemand in zijn wiel duldt?
Bernard Hinault: “Een etappe door de Ardèche die vertrekt op de Pont Du Gard: een mooie vondst van de organisatie! Dat zal ongetwijfeld prachtige beelden opleveren, maar de rit op zich is niet onoverkomelijk zwaar. Al is het voor de renners wel opletten in de technische afdaling naar de finish in Gap. Het is immers daar dat Armstrong in de Tour van 2003 aan veldrijden begon te doen toen Beloki vlak voor hem tegen de grond ging en noodgedwongen moest opgeven.”
DONDERDAG 25 JULI: RIT 18
Embrun – Valloire (207 km – bergen)
Vanaf rit 18 is er geen ontkomen meer aan: de Tour van 2019 moet en zal beslecht worden in het hooggebergte! De renners zetten koers naar het skidorp Valloire, waarbij ze de Col de Vars (9,3 km à 7,5 %), de Col d’Izoard (14,1 km à 7,3 %) en de Col du Galibier (23 km à 5,1 %) , opgesplitst in de Col du Lautaret en het slot naar de Col du Galibier, moeten overwinnen – samen met de bescheiden Côte des Demoiselles Coiffées goed voor meer dan 50 kilometer klimwerk. De toppen van deze Alpenreuzen liggen stuk voor stuk boven de 2.000 meter, waar de lucht ijler en het zuurstofgehalte schaarser wordt. Als de esbattementen bergop tegenvallen, kan ook de steile afdaling van 18 kilometer naar de finish nog voor de nodige verschillen zorgen. Zal de grote hoogte ervaringsdeskundige klimfanaten à la Quintana inspireren om de knuppel tijdig in het hoenderhok te gooien? Of blijft het vooralsnog een kwestie van wachten en elkaar het wit uit de ogen kijken?
Bernard Hinault: “Dit is zonder twijfel de koninginnenrit. De aaneenschakeling van cols maakt het best pittig, al zijn de Col de Vars en de Izoard op zich niet zwaar. Ze zijn eigenlijk niet meer dan opwarmertjes. Het zwaartepunt zit in de staart, met de beklimming van de Galibier. Dat is voor mij de zwaarste Alpencol. En vlak daarvoor, in de vallei, staat er ook vaak een stevige wind. Verraderlijk dus! Als je vervolgens de top van de Lautaret bereikt (in wezen het eerste deel van de Galibier, red.), krijg je de laatste 8 kilometer van de Galibier voor de wielen, en die zijn werkelijk moordend. Het allerzwaarste gedeelte start op 2 kilometer van de top. Het voordeel voor de renners is dat ze nadien enkel nog bergaf hoeven te rijden (lacht).”
VRIJDAG 26 JULI: RIT 19
Saint-Jean-de-Maurienne – Tignes (123 km – bergen)
Eens het koninginnenhapje goed en wel verteerd is, mogen de renners zich opmaken voor de laatste gang van het copieuze Tourmenu: twee korte, maar krachtige ritten met aankomst bergop. De eerste finisht in skioord Tignes, na de beklimming van de Montée de Tignes naar het stuwmeer van Chevril (7,4 km à 7%) en een afsluitende strook vals plat naar de eigenlijke finish. Aangezien de rit op gang wordt getrapt in het dal, gaat het meteen omhoog. Na secundaire hellingen van respectievelijk derde, tweede en nog eens derde categorie klimmen we naar het dak van de Tour: de Col d’Iseran (12,9 km à 7,5 %). Op de 2.770 meter hoge top ligt als vanouds de Souvenir Henri Desgrange te wachten. Welk klimwonder mag zich na deze voorlaatste bergrit rijk rekenen?
Bernard Hinault: “Ook deze etappe is niet van de poes. De weg loopt bijna voortdurend omhoog, met uitzondering van de laatste 30 kilometer. Van bij de start moet er geklommen worden, vanop een hoogte van 586 meter naar liefst 2.770 meter. Die grote hoogte kan zeker een rol spelen, want niet iedereen gaat daar even goed mee om. Bovendien krijgt het peloton bijna nergens de kans om te recupereren. Heel eventjes in de afdaling van de Col de l’Iseran, maar meer is het niet. Ik verwacht dan ook dat deze rit slachtoffers zal maken.”
ZATERDAG 27 JULI: RIT 20
Albertville – Val Thorens (131 km – bergen)
De laatste loodjes wegen het zwaarst, en dat zal in deze Tour allicht niet anders zijn. Met 4.450 hoogtemeters in het verschiet – op een afstand van amper 131 kilometer! – gaan de favorieten de ultieme dag van de waarheid tegemoet. Maar ook voor zij die strijden tegen de tijdslimiet dreigt het opnieuw een paar uur tussen hangen en wurgen te worden. Voor de derde maal ligt de finish boven de 2.000 metergrens, een primeur voor de Ronde van Frankrijk. Op de Cormet de Roselend (19,9 km à 6 %) zal het meteen menens zijn. De Côte de Longefoy (6,6 km à 6,5 %) lijkt dan weer een niemendalletje in vergelijking met de 33,4 kilometer lange slotklim naar Val Thorens, die een gemiddelde van slechts 5,5 % laat noteren, vooral door twee dalende en twee vlakke stukjes in de slopend lange klim. Wie kan het laatste beetje jus in de kuiten aanspreken om op 2.365 meter hoogte een finale slag te slaan?
Bernard Hinault: “De slotklim naar Val Thorens ken ik wel, maar de andere cols die in deze etappe aangedaan worden, zijn mij niet bekend. Hoe dan ook illustreert het profiel van deze rit andermaal het enorm zware slot van deze Tour. Het zou best kunnen dat het klassement pas in deze dagen beslist wordt, al zou me dat toch wel verbazen. Ik denk dat Team INEOS de concurrentie tegen dan al helemaal doodgepitst zal hebben en dat we hier vooral een strijd om de ereplaatsen zullen zien.”
ZONDAG 28 JULI: RIT 21
Rambouillet – Parijs (127 km – vlak)
De laatste drie ritten in lijn die niet langer zijn dan 131 kilometer: ook dat is een unicum in de Tourgeschiedenis. Veel langer hoeft de slotetappe naar Parijs echter niet te zijn, want dat zou betekenen dat die tergend trage showparade met obligate felicitaties en geveinsde champagnemomenten nóg langer duurt. Geef ons maar meteen de apotheose op de Champs-Élysées in Parijs, waar de snelheid nog een laatste keer naar het zenit gedreven wordt. Vorig jaar wist Belgisch kampioen Yves Lampaert de massaspurt ei zo na te ontlopen door in de laatste kilometer een forse demarrage te plaatsen. Helaas strandde zijn alles-of-nietspoging in de laatste bocht. Slaagt Ijzeren Yves ditmaal wel in zijn opzet? Of wordt het als vanouds een verbeten sprint tussen de resterende snelle mannen?
Bernard Hinault: “In de slotrit zal er helemaal niets gebeuren, met uitzondering van de laatste 10 kilometer. Zoals de traditie het voorschrijft, zal er geen strijd meer geleverd worden. Een klein groepje zal wegrijden en in de finale zal het peloton nog een laatste keer gas geven, om tot slot te spurten op de Champs-Élysées. De Ronde van Frankrijk is op dat vlak helaas veel te voorspelbaar geworden. In mijn tijd was dat nog helemaal anders. In 1979 kwamen we met z’n tweeën aan op de Champs-Élysées. Ik klopte er Joop Zoetemelk in de spurt, en dat was ook de einduitslag van die Tour. Jammer dat zoiets nu niet meer kan.”
Klik op de namen van de beklimmingen voor meer info, het hoogteprofiel, de stijgingspercentages en het Strava-segment!
Dit artikel verscheen origineel in de Tourgids van cycling.be magazine. Abonneer je HIER en krijg er een gratis fietscadeau bovenop!